Στο Πάμε Δανάη μίλησε χθες ο Χρήστος Πλαίνης και είπε τα εξής
«μου συμβαίνει να έρχομαι σε δύσκολη θέση με κάποιον άνθρωπο που θα με αναγνωρίσει στον δρόμο γιατί από τη μία ερχόμαστε πολύ κοντά με τον κόσμο και αυτό είναι ευχάριστο. Από την άλλη, όμως, υπάρχουν στιγμές που κάποιοι άνθρωποι, όχι γιατί είναι κακοί αλλά ίσως είναι πιο εξωστρεφής ο χαρακτήρας τους, παραβιάζουν λίγο τον προσωπικό σου χώρο. Ειδικά, ας πούμε, όταν είμαι με τα παιδιά μου».
«Υπήρξε δουλειά για την οποία δεν είστε υπερήφανος;» ρώτησε τότε ο ρεπόρτερ με τον Χρήστο Πλαΐνη να απαντάει ως εξής. «Απλά θα πω ότι κάποιες δουλειές ίσως θα έπρεπε να μην τις είχα κάνει ή ότι μπορεί μια δουλειά να έμεινε μόνο ένα οικονομικό επίπεδο. Δηλαδή να κάλυψε μόνο την οικονομική μου ανάγκη και όχι την καλλιτεχνική μου ανάγκη».
«Νομίζω ότι η πρώτη μου εμφάνιση στο «Άγγιγμα ψυχής» ήταν πριν από 27 χρόνια οπότε δεν μπορώ να θυμάμαι πολλά. Θυμάμαι όμως την μεγάλη μου ταραχή για το πρώτο γύρισμα. Πρώτη φορά σε γύρισμα και είχα μεγάλο άγχος, μεγάλη ταραχή».
