Στο Esquire και στη Ραφαέλλα Ράλλη μίλησε ο Χρήστος Μάστορας και είπε τα εξής
Στην ταινία διάβασα πως σε δυσκόλεψαν περισσότερο τα σημεία του ενθουσιασμού και της χαράς, γιατί “έμαθες μεγαλώνοντας να μην ενθουσιάζεσαι”. Δεν είναι ένα είδος ματαίωσης, αλλά και ματαιότητας αυτό;
Δεν είναι ότι δεν ενθουσιάζομαι ως άνθρωπος. Είναι ότι δεν το εκδηλώνω πια εύκολα. Όλοι ως παιδάκια είμαστε παραπάνω ενθουσιώδεις. Μεγαλώνοντας μαθαίνουμε την απογοήτευση, κι έτσι ο ενθουσιασμός γίνεται δυσκολότερο συναίσθημα. Μάλλον αυτό είναι το θέμα… Έπαιζα έναν ενθουσιασμένο 20άρη σε κάποια φάση στην ταινία, ενώ κοντεύω τα 40.
Και, δηλαδή, τι θα μπορούσε πραγματικά να σε ενθουσιάσει;
Έχοντας βιώσει αρκετά συναρπαστικά πράγματα στη ζωή μου, νομίζω πως τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό θα τον έπαιρνα αν γινόμουν πατέρας κάποια στιγμή και δεν σου το λέω επειδή θέλω ή το επιδιώκω, αλλά επειδή νομίζω ότι βιολογικά είμαστε κάπως κουρδισμένοι να γεμίζουμε χαρά με το να εξασφαλίζουμε την επιβίωση του είδους μέσα από την αναπαραγωγή. Σύμφωνα πάντα με φίλους που έχουν κάνει, είναι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο… Λες να είναι καμιά συνωμοσία και να θέλουν να κάνουμε join the club και να μας κοροϊδεύουν μετά; (γέλια).
