Στο Ενώπιος Ενωπίω βρέθηκε χθες ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης και αναφέρθηκε στη περιπέτεια της υγείας του . Πιο συγκεκριμένα είπε
«Δόξα τω Θεώ αναρρώνω καλά. Ήταν μια τρομερή περιπέτεια. Ξαφνική. Ένα βράδυ άρχισα να πονάω, ευτυχώς όλα λειτούργησαν εκείνο το βράδυ και δεν ήμουν μόνος. Μιλούσα με τη Βίκυ Σταυροπούλου που ήταν πάνω στο σπίτι και μιλάγαμε σε τριπλή επικοινωνία με τη φίλη μας την Ελένη για την παράσταση. Τους είπα ότι δεν αισθάνομαι καλά και η Ελένη ευτυχώς είπε να πάρουμε το 166. Το 166 ήρθε πολύ γρήγορα, με πήγαν στο νοσοκομείο.
Εκτός από το έμφραγμα έπαθα και δυο ανακοπές. Μια στο σπίτι στα χέρια της Βίκυς όπου επέστρεψα γρήγορα, και μια στο νοσοκομείο ευτυχώς…Σε όλη τη διάρκεια και στο ασθενοφόρο έλεγα την προσευχή που λέω κάθε μέρα για να είμαι ήρεμος. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ. Ο γιατρός μου είπε τις επόμενες ώρες ότι ήμουν τόσο ήρεμος κατά τη διάρκεια του χειρουργείου που το ζηταγαν με τους υπόλοιπους γιατρούς. Αυτό το οφείλω στην προσευχή μου. Δεν ήταν προσευχή για να μην πεθαίνω, ήταν η προσευχή που κάνω κάθε μέρα. Μετά από την περιπέτεια αυτή, επιβεβαιώνεται κάτι που είχα κατακτήσει τα τελευταία χρόνια. Είχα πει ότι η ζωή είναι ένα γρήγορο πέταγμα πουλιών και πρέπει να ζούμε την κάθε στιγμή. Επανήλθα με πιο ενισχυμένη αυτή την άποψη, θέλοντας να ζήσω και να ρουφήξω τη ζωή», είπε μεταξύ άλλων ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης.
