Με αφορμή το τρίτο και τελευταίο κύκλο του Maestro που κάνει πρεμιέρα σήμερα ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης μίλησε στο Χαμογέλα και Πάλι και είπε τα εξής «Κάθε ιστορία πρέπει να έχει ένα τέλος. Από την άλλη, οι ήρωες αυτοί είναι τόσο δυνατοί που εγώ σαν δημιουργός όντως μέσα από αυτούς τους ήρωες θα μπορούσα να πω κι άλλες ιστορίες, να περάσουμε κι άλλα μηνύματα», είπε αρχικά ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης.
Στη συνέχεια, αποκάλυψε: «Έκλαιγαν στα τελευταία επεισόδια, εγώ ήμουν πολύ ψύχραιμος, πάντα όταν συμβαίνουν πολύ έντονα πράγματα είμαι πολύ ψύχραιμος προκειμένου να τα επιλύσω. Εγώ, αν διαλύομαι κάπου, είναι στο μοντάζ όταν τελειώνει κάτι, εκεί πέρα που είμαι μόνος μου ή στο γράψιμο. Έκλαιγαν και τους έλεγα ‘δουλειά είναι, πάμε’. Έπιανα τον εαυτό μου πολλές στιγμές, τελικά δε μπορούσα να το δω σαν δουλειά, είναι κάτι πολύ προσωπικό, συναισθηματικό, είναι κάτι που έχω αγαπήσει. Είναι κάτι που έχει πάει πολύ καλά και έχει πάει πολύ καλά και στο εξωτερικό. Αυτό είναι επίσης πολύ σημαντικό. Έχει αγαπηθεί από όλα τα μέρη του κόσμου».
Τέλος, εξομολογήθηκε: «Πιστεύω ότι μέσα από μία σειρά ή ένα έργο τέχνης μπορείς να φωτίσεις μια περιοχή και να ξεκινήσεις μια κουβέντα. Και μόνο που ξεκινάει μια κουβέντα θεωρώ ότι είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα. Πάντα βουτάω στα όποια σκοτάδια μπορεί να έχω την ώρα που γράφω. Τα σκοτάδια με έναν τρόπο τροφοδοτούν ή βοηθούν. Να τα λύσω… Δε νομίζω ότι λύνονται αυτά με το γράψιμο».
