Στο Όλα για τη ζωή μας με το Μιχάλη Κεφαλογιάννη βρέθηκε ο Χάρης Χριστόπουλος και είπε τα εξής
«Εγώ το κατάλαβα νωρίς από τα πρώτα 25 χρόνια μου. Τότε άρχισα να ψάχνω τον εαυτό μου, να στενοχωριέμαι και να νιώθω ένα βάρος, μία πέτρα στη ψυχή, ένα πλάκωμα. Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να το εκφράσουν σωστά. Όσο περισσότερο αυξάνεται ο όγκος της πίεσης, τόσο αυξάνονται οι επισκέψεις μας στους αναλυτές μας, στους ψυχολόγους μας.» ανέφερε ο Χάρης Χριστόπουλος.
«Δηλαδή, όταν έρχεται η Δευτέρα ενώ έχω γυρίσει από ένα καταπληκτικό τριήμερο, που συμβαίνει πολύ συχνά, αρχίζω και παραλύω και νιώθω βαρύς. Πονάει το σώμα μου και κρατιέμαι τοίχο τοίχο και θέλω να κρατηθώ για να σηκωθώ από το κρεβάτι, ενώ την Παρασκευή πετάγομαι. Αυτό είναι προσωπικό και κρατά τις 2-3 πρώτες ημέρες της εβδομάδας. Είναι σαν να ανήκει εκεί η ψυχή μου και γυρίζω σε κάτι που δεν θέλω. Αυτό μού δημιουργεί αντίδραση στο σώμα μου.» πρόσθεσε ο Χάρης Χριστόπουλος και συνέχισε:
«Νιώθω μία νωχελικότητα τις πρώτες ημέρες της εβδομάδας κι αφήνω τα πράγματα να πάνε πίσω. Τα αναβάλλω. Σαν ένα δίχτυ που σε σκεπάζει και δεν μπορείς να κουνηθείς. Σαν λήθαργος κι είναι ό,τι μισώ και θέλω να το αποβάλλω. Τα αντανακλαστικά μου μειώνονται.»
