Στη Μαρία Ανδρέου και στο Enjoy μίλησε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης και είπε τα εξής
Ο γνωστός ηθοποιός ρωτήθηκε για το αν θεωρεί επιτυχία ότι φέρνει τη νέα γενιά στο θέατρο, με τον ίδιο να σημειώνει πως “Δεν ξέρω αν είναι επιτυχία, αλλά είναι μεγάλη η χαρά μας και η τιμή μας που έρχονται νέα παιδιά στο θέατρο, σχολεία, οικογένειες και ακούν τον λόγο του Μίλερ”.
Όσον αφορά το τι θεωρεί ότι τους κάνει εντύπωση και τι του λένε, ο Βλαδίμηρος Κυραικίδης σημείωσε πως “Το πόσο επίκαιρο είναι το έργο στο σήμερα. Ένα έργο που γράφτηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο είναι σαν να γράφτηκε χθες. Αυτή η οικογένεια βιώνει μια τραγωδία. Το ζευγάρι και τα παιδιά είναι τραγικά πρόσωπα. Ο πατέρας έχει αλλοτριωθεί από τα πρότυπα του καπιταλισμού, “γίνε πλούσιος, γίνε διάσημος, γίνε επιτυχημένος”, χρεώνεται, απολύεται, νιώθει ότι χάνει τα πάντα και αποφασίζει να αυτοκτονήσει για να έχει μια επιτυχημένη έξοδο και την οικογένεια του με χρήματα από την ασφαλιστική. Ο ρόλος του Λόμαν είναι ένας ογκόλιθος, διαχρονικός, που δονεί μαζικά τους θεατές, μεγάλους και πιο μικρούς σε ηλικία”.
Στο ίδιο πλαίσιο προσέθεσε πως “Για μένα είναι πολύ συγκινητικό που μαθαίνω ότι οι παραστάσεις μας είναι sold out. Μέχρι τις 31 Αυγούστου ταξιδεύουμε σε 35 πόλεις και οι δήμοι μάς θέλουν να πάμε και σε άλλες, με τα εισιτήρια ήδη κλεισμένα. Πάνω από 50 πόλεις ήθελαν να δουν τον “Θάνατο του εμποράκου”, αλλά έχουμε να ετοιμάσουμε και τον θεατρικό αμς χειμώνα και δεν έχουμε τον χρόνο. Ο Μίλερ είναι ένας κολοσσός, ένα τεράστιο μέγεθος και τα έργα του πάντοτε συγκινούν. Ο Μίλερ μιλά στον “Θάνατο του εμποράκου” για μια οικογένεια που έχει σταματήσει να μιλά, να επικοινωνεί βαθιά, που δεν εκφράζεται, που τα μέλη είναι απόντα, που τους έχουν πνίξει οι σκιές και τα φαντάσματα και ακούμε κάποιες άναρθρες κραυγές από τους καυγάδες τους. Οι νέοι θεατές βλέπουν τη δυστοπική οικογένεια Λόμαν και φεύγουν με μια σκέψη. Ότι τα προβλήματα πρέπει να λέγονται και να λύνονται. Δεν πρέπει μέσα στην οικογένεια τα μέλη να είναι αόρατα. Να υπάρχει αδιαφορία. Πρέπει τα προβλήματα να λέγονται. Δεν λύνονται στη σιωπή ή με μαγικό ραβδί ή με τη φυγή”
