Στο Πρωίαν σε είδον βρέθηκε χθες η Βίκυ Καγιά και είπε
“Πρώτη φορά είμαι υποψήφια και μάλλον και τελευταία. Αλλά, γίνονται αυτά τα τρελά πράγματα στη ζωή! Η Σοφία Κόκκαλη μου το είπε στην πρεμιέρα, δεν είχα πάρει χαμπάρι. Δεν διαβάζω τα νέα, είμαι σε έναν άλλο κόσμο, έχω και δυο παιδιά“.
Στην ταινία συναντά κανείς τη Βίκυ Καγιά στον ρόλο της μητέρας μία κόρης, ρόλο που ενσαρκώνει και στην πραγματική της ζωή: “Τα λάθη συνεχίζονται παρόλο που κάνω πολλή ψυχανάλυση. Συνεχίζω να κάνω γιατί νομίζω ότι είναι πολύ απαραίτητο για μένα. Όμως, αλλάζει η αντιμετώπιση των λαθών. Αν δω ότι πραγματικά έχω κάνει ένα λάθος και το αισθανθώ, θα ζητήσω πάντα συγγνώμη στα παιδιά μου. Θα πω “Συγγνώμη, η μαμά ήταν σε κακή διάθεση, έχετε δίκιο”. Παραδέχομαι πάντα (τα λάθη μου) και αυτή η παραδοχή θεραπεύει ό,τι έχει συμβεί από πριν“.
Σε άλλο σημείο, η Βίκυ Καγιά μίλησε για τη σχέση της με τη δική της μητέρας και για τα πρώτα χρόνια της ζωής της, στο Πολύδροσο Αμαρουσίου: “Με αυτήν την ταινία είδα πράγματα σε μένα που τα είχα θάψει, που τα είχα ξεπεράσει. Ήμουν πάντα πολύ θυμωμένη με τη μαμά μου και το Πολύδροσο, ήταν πολύ περιοριστικό, ήθελα να φύγω από εκεί και είχα την άλλη να με λιβανίζει μέρα νύχτα με τα μαθήματα, με το ένα, με το άλλο. Έλεγα ότι δεν ταιριάζω με τίποτα με αυτόν τον άνθρωπο, ήταν πολύ ψυχαναγκαστική η μαμά μου. Τελικά είδα ότι αυτό το πράγμα μου έκανε καλό, με προστάτεψε, μου έδωσε ήθος, ένα πλαίσιο, ένα πρόγραμμα, ένα όριο. Γυρνώντας πίσω στο Πολύδροσο, το αξιολογείς και λες “κοίταξε να δεις αυτή η βάση με πήγε σε ένα άλλο επίπεδο, άρα καλώς καμωμένο”. Ας μην τα απαξιώνουμε και τα πετάμε όλα“.
Και πρόσθεσε: “Υπήρξαν συγκινητικές σκηνές και εγώ ηρέμησα στο “Πολύδροσο”, ήταν σαν να ξεπέρασα ό,τι φάντασμα και ό,τι πρόβλημα νόμιζα ότι είχα με εκείνη τη συνθήκη τότε. Ειλικρινά ξαναβρήκα τον εαυτό μου, πήρα πολλές αποφάσεις, έβαλα άλλες προτεραιότητες μετά την ταινία“.
