Όπως είδαμε πρόσφατα στο madame figaro και στην Άρτεμι Θύμιου μίλησε η Βασιλική Τρουφάκου και είπε τα εξής
Φαντάζομαι ότι, επιλέγοντας αυτή τη δουλειά, έχεις αποδειχτεί το να μην έχεις σταθερό πρόγραμμα.
Η δουλειά σου στερεί το να έχεις στοιχειώδες πρόγραμμα. Γι’ αυτό πολλοί συνάδελφοι που κάνουν τώρα τηλεόραση δεν έβαλαν θέατρο, γιατί αυτό σημαίνει ότι δουλεύεις επτά μέρες την εβδομάδα. Πολλοί άλλοι συνάδελφοι όμως το έχουν κάνει για πολλά χρόνια στη ζωή τους.
Μήπως γίνεται και για βιοποριστικούς λόγους;
Δεν ξέρεις ποιες είναι οι ανάγκες του άλλου και πώς έχει διαμορφώσει τη ζωή του. Σίγουρα οι αμοιβές δε σου επιτρέπουν να κάνεις μια δουλειά και μετά να κάτσεις σπίτι για δύο χρόνια. Εξαρτάται όμως για ποιον μιλάμε. Σίγουρα γίνεται και για οικονομικούς λόγους, αλλά υπάρχουν συνάδελφοι οι οποίοι δουλεύουν στην τηλεόραση 30 χρόνια σερί και έχουν και θέατρο. Αυτό είναι μια επιλογή ζωής, δεν είναι ανάγκη. Και είναι σεβαστή επιλογή ζωής. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να το κάνουν. Κι αυτό είναι σεβαστό.
Υπάρχει, κατά τη γνώμη σου, και ένα είδος εθισμού σε αυτούς που κάνουν τηλεόραση;
Είναι μια πολύ σκληρή δουλειά η τηλεόραση, δεν είναι θέμα εθισμού. Για να την κάνεις καλά, να σε θέλει η τηλεόραση και να τη θέλεις κι εσύ, σημαίνει ότι έχεις δουλέψει πολύ. Δεν μπορείς να κρατηθείς στη δουλειά αυτή αν δε σου αρέσει και δεν την αγαπάς πολύ και δεν καταβάλλεις προσπάθεια, για να σου γυρίσει μετά πίσω.
