Στην εκπομπή Ελένη μίλησε χθες η Τζένη Καζάκου και είπε τα εξής
«όταν χώρισαν οι γονείς μου, που εγώ ήμουν επτά χρονών, το διαχειρίστηκαν πάρα πολύ καλά. Δηλαδή ο πατέρας μου δεν μου έλειπε, που δεν μέναμε πια στο ίδιο σπίτι. Μου έλειπε μόνο σαν παρουσία. Συναισθηματικά δεν μου έλειπε γιατί ήταν πάντα εκεί και όποτε ήθελα τον έβλεπα . Υπήρχε πολύ καλή συνεννόηση μεταξύ τους και είναι πολύ σημαντικό αυτό για το παιδί».
«Ας πούμε, εγώ δεν έχω κάποιο τέτοιο τραύμα. Επειδή οι περισσότεροι μου φίλοι είναι παιδιά χωρισμένων γονιών, το έχουν αυτό (σ.σ. το τραύμα). Γενικά λίγο τα αφύσικα είναι φυσιολογικά και τα φυσιολογικά είναι αφύσικα στην κοινωνία που ζούμε σε πολλά πράγματα. Και με τους δυο μου γονείς έχουμε φιλικές σχέσεις. Θα τους μοιραστώ φυσικά πράγματα που με απασχολούν αλλά και αυτό μέχρι ένα σημείο, υπάρχουν δηλαδή κάποια όρια. Γιατί εντάξει, έχω και γω πια προσωπική ζωή και είμαι ενήλικη. Είναι όμως δίπλα μου στα πάντα και οι δυο και κάνουμε πράγματα μαζί, δεν έχουμε απλά τυπικές σχέσεις».
«Είναι λογικό για ανθρώπους που δεν με γνωρίζουν και έχουν στο μυαλό τους ότι προέρχομαι από μια καλλιτεχνική οικογένεια, κάπως οι απαιτήσεις να μεγαλώνουν ή να δημιουργούν μια άποψη για μένα που μπορεί να μην έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Από εκεί και πέρα, όμως, στο θέμα της δουλειάς ακολουθώ τον δικό μου δρόμο και έχουν πια διαχωριστεί αυτά τα δυο. Δεν υπάρχει τόσο αυτή η σύγκριση, η οποία με άγχωνε στην αρχή αλλά πια όχι γιατί και στη δουλειά μου είμαι εγώ σαν Τζένη Καζάκου» συμπλήρωσε, ακόμα, η νεαρή ηθοποιός στο μαγκαζίνο της Ελένης Μενεγάκη στο Μεγάλο Κανάλι.
