Δύο χρόνια χθες συμπληρώθηκαν από τη τραγωδία των Τεμπών και η Μαρία Καρυστιανού μίλησε στο Πρωινό και είπε
«Είμαι μία μητέρα από τις 57 που έχασαν τα παιδιά τους στα Τέμπη, που αποφασίσαμε με τη βοήθεια των παιδιών μας από τον ουρανό, ότι αυτό το έγκλημα δεν θα το αφήσουμε ατιμώρητο», δήλωσε συγκλονισμένη, ενώ τα δάκρυα γέμιζαν τα μάτια της.
Με τη φωνή της να ραγίζει, εξομολογήθηκε πως η Μάρθη της είναι η πηγή της δύναμής της: «Νομίζω ότι είναι περήφανη για τη μαμά της. Είναι περήφανα τα παιδιά για μας, για τον αγώνα τον οποίο δίνουμε».
Ο πόνος της απώλειας είναι ανεξίτηλος, όπως περιγράφει η ίδια. «Τα πάντα μου λείπουν από τη Μάρθη, τα πάντα… Είτε αφορούν την ίδια, είτε ιστορίες που μου έρχονται στο μυαλό, είτε εκφράσεις… Μου λείπει πολύ το γέλιο της. Μου λείπει πολύ που δεν βλέπω το τηλέφωνό μου να χτυπάει και να είναι εκείνη. Που δεν μπορώ να της μιλήσω, που δεν μπορώ να την αγκαλιάσω. Τα πάντα όλα, όλα μου λείπουν», εξομολογήθηκε.
