Στο κανάλι του Κώστα Γαζέτη Secret podcast στο You Tube μίλησε ο Τάσος Χαλκιάς και είπε τα εξής
“Ο πατέρας μου ήταν παντελώς αρνητής. Η μάνα μου το δέχτηκε αλλά δεν μπορούσε να το αποδεχτεί φανερά, δεν μπορούσε να το χαρεί φανερά. Μου είχε πει ‘Αγόρι μου ό,τι διάλεξες να γίνεις’, μου το έλεγε όταν ήμασταν μόνοι μας. ‘Εγώ να ξέρεις είμαι κοντά σου, αλλά να το πάρεις στα σοβαρά’. Ο πατέρας μου από μικρά παιδιά, από 6 ετών, μας έπαιρνε στη δουλειά του. Ήταν ψυκτικός μηχανικός, δούλευε στα καράβια στον Πειραιά όταν στο λιμάνι γύρω-γύρω ήταν όλο καρβουνιάρικα. Ούτε προβλήτες είχε, ούτε τίποτα”.
Εξηγώντας ποια ήταν η δουλειά του πατέρα του, την οποία ο ίδιος και ο αδερφός του έμαθαν, ο Τάσος Χαλκιάς σημείωσε ότι “Την πήραμε τη δουλειά, την ξέραμε και δεν ήταν δυσάρεστη αλλά εγώ δεν ήθελα. Όταν του είπα ‘Θα σταματήσω, θέλω να πάω να δω λίγο θέατρο’ μου είπε ‘Πού να πας;’ Δεν αντέδρασε βίαια, ότι ‘Όχι δεν θα πας’. Είπε ‘Τράβα κόψε το λαιμό σου, από εμένα καμία βοήθεια δεν έχει’. Του λέω ‘Δηλαδή μου κόβεις και το χαρτζιλίκι;’ και μου απάντησε ‘Τι χαρτζιλίκι ρε; Δεν ήταν χαρτζιλίκι αυτό. Πληρωνόσουν γιατί δούλευες. Τώρα δε θα δουλεύεις και θα πληρώνεσαι; Δεν γίνεται αυτό’. Εγώ έφυγα, πήγα σε έναν φίλο που είχε τουριστικές μονάδες, κάμπινγκ και μικρά ξενοδοχεία και δούλεψα εκεί. Η σχολή δεν είχε δίδακτρα και για αυτό τη διάλεξα. Σκεφτόμουν ότι αν το έχω το έχω και θα γίνει, αν δεν το έχω δεν θα γίνω”.
Επιπλέον, ανέφερε πως “Η αντίρρηση του κράτησε 18 χρόνια. Μετά από 18 χρόνια ήρθε στα θέατρο να με δει, γιατί οι φίλοι του του έλεγαν ‘Σπουδαίος ο γιος σου! Πήγαμε και τον είδαμε στην παράσταση’. Ένιωσε ντροπή που του το έλεγαν οι φίλοι του, τους οποίους πίστευε. Ένιωσε άσχημα. Κάποια στιγμή μου είπαν ‘Είναι ο πατέρας σου στην πλατεία’ και τους είπα ‘Κάνετε λάθος. Δεν έρχεται ο πατέρας μου στο θέατρο’. Βγαίνοντας από το θέατρο, το βράδυ, με περίμενε, με αγκάλιασε, έβαλε τα κλάματα αλλά εγώ πια ήμουν 36 χρονών και ήμουν ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου 10 χρόνια”.
