Στην Όλγα Λαφαζάνη και στο Happy Day μίλησε ο Τάσος Χαλκιάς και είπε
«Το στοιχείο στο οποίο κατέληξα ότι αποτελεί τον πυρήνα του ταλέντου μου είναι ο πόνος παντός είδους. Ήταν κυρίως σωματικός και προερχόταν από το ξύλο που έτρωγα από τον πατέρα μου. Αλλά για να μην παρεξηγηθώ, δικαίως το έτρωγα. Όταν έτρωγα μια μπουνιά στο πρόσωπο πονούσα, παιδί ήμουν», τόνισε αρχικά ο ηθοποιός.
«Ήταν μια εποχή που τα παιδιά έπρεπε να τρώνε ξύλο. Λένε κάποιοι “κακοποιηθήκατε”. Όχι, δεν κακοποιηθήκαμε. Ήταν μια εποχή που τα παιδιά έπρεπε να τρώνε ξύλο. Δεν κακοποιήθηκα καθόλου. Έφαγα το ξύλο που μου έπρεπε. Εκείνη την εποχή δεν ήταν εύκολο να πηγαίνεις στο σπίτι να γυρίζεις μετά από 16 ώρες δουλειά στη μουτζούρα, στα πλοία, στα καράβια και να ακούς “ο Τασούλης έκανε αυτό”. Μπορεί να ασχοληθεί με αυτά τα πράγματα;», εξήγησε ο Τάσος Χαλκιάς.
«Εγώ με άλλες συνθήκες δούλευα στην οικογένειά μου και από άποψη και από σκέψη αλλά και από άλλη εποχή. Ξέρεις πότε κατάλαβα ότι ο πατέρας μου δεν γουστάρει να με δέρνει; Όταν μ’ έδειρε ένας δάσκαλος. Πήγε στο καφενείο και τον σήκωσε από τη γραβάτα και του είπε “αυτόν τον δέρνω μόνο εγώ, μην τολμήσεις να ξανασηκώσεις χέρι πάνω του γιατί θα σε πάρει ο διάολος. Άρα από αγάπη με έδερνε. Άρα δεν είμαι κακοποιημένος. Μια χαρά τις έφαγα και μια χαρά μου βγήκε», κατέληξε ο Τάσος Χαλκιάς.
