Όπως είδαμε χθες στην εκπομπή ” Ζήσε Αλλιώς ” βρέθηκε ο Άρης Καβατζίκης ο οποίος και αναφέρθηκε στην απώλεια του αδερφού του και της μητέρας του .Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
«Έχασα τον αδελφό μου ξαφνικά στον ύπνο του. Όταν ξύπνησε το πρωί δεν είχε καλή επαφή, με πήρε η σύζυγός του και τελικά έμαθα ότι ήταν ακαριαίος ο θάνατός του, ήταν ένα πολύ ισχυρό ισχαιμικό επεισόδιο. Ήταν 49 ετών και έφυγε δύο μέρες πριν από τη γιορτή του μπαμπά μας. Επειδή εγώ είμαι ο δεύτερος γιος ίσως είμαι ο πιο ισχυρός, ο πιο τολμηρός, ο πιο ανεξάρτητος, ο αδελφός μου ήταν μεγάλη αγάπη των γονιών μου γιατί ήταν και πολύ κοντά τους και δεν το λέω με παράπονο», εξομολογήθηκε ο Άρης Καβατζίκης για τον θάνατο του αδερφού του.
Οκτώ χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που ο μεγαλύτερος αδερφός του Άρη Καβατζίκη πέθανε κι ο δημοσιογράφος αναφέρει πως δεν έχει προλάβει να βιώσει πένθος: «Ακόμα και σήμερα που μιλάμε που έχουν περάσει οχτώ χρόνια δεν ξέρω αν έχω βιώσει πένθος. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα της μαμάς μου, όταν με κοιτούσε στα μάτια και έπρεπε να της πω “Ο Δημήτρης δεν είναι εδώ”.
Δεν πρόλαβα να πενθήσω. Έμενα Αθήνα και προσπαθούσα να ανεβαίνω όσο πιο συχνά μπορώ, τους κάνω απροειδοποίητες εκπλήξεις για να χαμογελάσουν λίγο. Αυτό που συνειδητοποίησα είναι πώς σε μια δύσκολη στιγμή, είμαι μόνος σου, στις ασθένειες, στις απώλειες».
«Δύο χρόνια μετά ήταν Νοέμβριος, πήρα μια άσχημη διάγνωση για τη μητέρα μου. Είχε καρκίνο στο πάγκρεας, δεν υπήρχε γυρισμός, δεν μπήκα στην διαδικασία να το ψάξω με χημειοθεραπείες κλπ. Ήξερα από τον Δεκέμβριο του 2016 ότι μπαίνω σε άλλον δρόμο. Ο πατέρας μου δεν γνώριζε τι είχε η μαμά, το έμαθε μετά τον θάνατό της. Εκεί δεν άντεξα, σήκωσα τα χέρια ψηλά και χρειάστηκε να δω ψυχίατρο.
Θεωρώ ότι ξέσπασμα δεν έχω κάνει ακόμα. Ξεσπάσματα έχω σε ανύποπτες στιγμές από άσχετα πράγματα. Δεν θέλω να έρχονται οι γιορτές. Το “ω γλυκύ μου έαρ” δεν μπορώ να το ακούσω, με ζορίζει άσχημα και από αντίδραση δεν θέλω να κάνω τις ιεροτελεστίες του Πάσχα. Αυτό που “κέρδισα” από την απώλεια είναι να εκτιμώ περισσότερο και διαφορετικά τον εαυτό μου», κατέληξε.
