Όπως είδαμε χθες στην εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη παραχώρησε συνέντευξη ο Θανάσης Βισκαδουράκης ο οποίος και αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια στο ορφανοτροφείο , στη σχέση με το πατέρα του αλλά και στις δυσκολίες που βίωσε . Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
«Το παιδί μου είναι δώρο Θεού. Μετά τη γέννησή του και με τη σύζυγο μου έχω γίνει καλύτερος άνθρωπος, κοιτάω το γιο μου που μεγαλώνει, με λέει μπαμπά και λιώνω και συνειδητοποιώ ότι οι πιο ιερές λέξεις της ζωής είναι να λες μπαμπά και μαμά, λέξεις που εγώ δεν τις είπα ποτέ και καταλαβαίνω πόσο σημαντικό είναι αυτό, ότι όλα ξεκινάνε από την οικογένεια», εξομολογήθηκε αρχικά ο Θανάσης Βισκαδουράκης.
Σχετικά με τα παιδικά χρόνια του σε ορφανοτροφείο της Θήβας, ο ηθοποιός είπε: «Τα παιδικά χρόνια μου ήταν δύσκολα. Όταν πέθανε η μαμά μου το 1973, ήμουν μωρό παιδί και βρέθηκα στο ορφανοτροφείο στη Θήβα. Στο ορφανοτροφείο έμεινα μέχρι την τρίτη λυκείου μέχρι που πήγα Αθήνα για να περάσω περιοδεύων στο στρατό. Μετά δεν επέστρεψα ποτέ πίσω στη Θήβα».
Όσον αφορά στον πατέρα του, ο Θανάσης Βισκαδουράκης δήλωσε: «Ο πατέρας μου πριν πεθάνει μου ζήτησε συγγνώμη και χάρηκα πολύ, δεν το περίμενα. Ήταν ένας ωραίος τύπος, ψηλός με γαλάζια μάτια… Στην κηδεία του πατερά μου συνειδητοποίησα ότι μπορεί να απέτυχε ως μπαμπάς αλλά ένωσε τους κωφούς της Ελλάδος. Έκανε το Σωματείο Κωφών το 1945 και είμαι υπερήφανος για αυτόν» Και συνέχισε, προκαλώντας συγκίνηση με τα λεγόμενά του: «Τώρα που μεγάλωσα καταλαβαίνω ότι ένας μπαμπάς κωφός με πέντε παιδιά το 1973 δεν μπορούσε να τα καταφέρει; Σαν παιδί στερήθηκα τη διασκέδαση, το προνόμιο να ζητάω δώρα, ήμουν μόνος μου. Δεν υπήρχε να κάνω λάθος. Δεν επιτρεπόταν να ονειρευτώ, υλικά αγαθά δεν υπήρχαν. Έπαιρνα ό,τι πετούσαν οι άλλοι. Δεν μου επιτράπηκε να μάθω αγγλικά ή να πάω στο πανεπιστήμιο και να σπουδάσω. Αγρίευα όταν με κοίταζαν λυπητερά».
