Όπως είδαμε πρόσφατα στο περιοδικό Λοιπόν και στον Ανδρέα Θεοδώρου μίλησε η Αννούλα Φλωρινιώτη και είπε τα εξής για την απώλεια του αδερφού της
Στο τέλος ο Νίκος φοβόταν τον θάνατο;
Όταν πια έχασε την ομιλία του, έχασε και την επαφή του με το περιβάλλον. Δυο μέρες πριν μπει στο νοσοκομείο ήταν αισιόδοξος, ήθελε να κάνουμε και πάρτι για τις γιορτές μας. Ήταν πολύ χαρούμενος και σχεδιάζαμε ποιους θα καλέσουμε και πως θα στολίσουμε το σπίτι του μπαμπά. Είχε κλείσει και δουλειά στη Γερμανία.
Ειπώθηκε ότι λόγω του εμβολίου για τον κορονοϊό χειροτέρεψε η κατάσταση του. Είναι αλήθεια;
Ο Νίκος δεν είχε κάνει τα εμβόλια, ήταν κατά. Ο πατέρας μου ήταν από τους πρώτους που τα έκαναν και μετά το τρίτο εμβόλιο ξαφνικά του κόπηκε η αναπνοή και τον πήγαν εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Έτσι ξεκίνησε το μαρτύριο μας.
Πόσο δύσκολο ήταν για εσένα και τη μητέρα σου να υποκρίνεστε στον Νίκο πως όλα ήταν καλά;
Πάρα πολύ δύσκολο. Καταρχάς το παιδί με κοίταζε μέσα στα μάτια και μου έλεγε «γιατί κάνω τόσες εξετάσεις;». Και του απαντούσα για να έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας. Φοβόταν πάρα πολύ το νοσοκομείο. Δυστυχώς όμως το σημείο όπου έγινε η μετάσταση, ήταν πάρα πολύ δύσκολο και έτσι η κατάσταση του έγινε μη αναστρέψιμη. Ακόμη και η γιατρός του έκλαιγε, δεν το περίμενε αυτό. Οπουδήποτε αλλού αν πήγαινε, θα το καταπολεμούσε. Εκεί όμως δεν γινόταν τίποτα.
