Στο Πάμε Δανάη μίλησε χθες ο Στέλιος Παρλιάρος και είπε τα εξής
«Για εννέα μήνες ταλαιπωρήθηκα πολύ να κάνω δικό μου μαγαζί, γιατί δεν με πίστευε κάνεις, ήταν υπόγειο το πρώτο μου μαγαζί, όπου έφτιαχνα ωραίες βιτρίνες. Ο πατέρας μου δεν πρόλαβε το μαγαζί μου, όταν με το ζόρι τον φέραμε από την Κωνσταντινούπολη, μελαγχόλησε στην Ελλάδα και πέθανε στα 67 του. Είχα χρέη στο δημόσιο γιατί έκανα οικονομικά ανοίγματα, ήμουν μικρός και καλλιτεχνική φύση και δεν με ένοιαζε, άλλα τα ξεχρέωσα και τα ξεπέρασα. Έπεσαν πολλά κοράκια για να πάρουν την επιχείρηση γιατί ήθελα έναν συνέταιρο και κάποια στιγμή, το 2002 άρχισα να βγάζω το όνομά μου προς τα έξω. Το 2004, με τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, άλλαξα τελείως πορεία στη ζωή μου, εδώ και 20 χρόνια είμαι ένας άλλος άνθρωπος, είναι η καλύτερη μου εποχή».
Για τη γνωριμία του με τον Billy Bo: «Είχα γνωρίσει τον Billy Bo και μάλιστα ένα κομμάτι του ξεκινήματος μου το οφείλω σε εκείνον και στον Μάκη Τσέλιο. Ο Billy Bo ήταν ένας φωτεινός άνθρωπος, δύσκολος, του είχαν καλλιεργήσει ότι ήταν ο ωραίος της εποχής, είχε το αντίστοιχο ύφος, άλλα διέθετε καλή ψυχή. Έζησα έναν αποκλεισμό τότε γιατί ο κόσμος ήξερε ότι έκανα παρέα με τον Billy Bo και φοβόταν μην τυχόν και τους κολλήσω AIDS από τα γλυκά».
«Δεν έχω μετανιώσει που δεν έκανα δική μου οικογένεια, έχω δυο ανίψια, την Πόπη και τον Φώτη, με τους οποίους μεγαλώσαμε σαν αδέλφια. Εάν είχα δίκη μου οικογένεια, παιδιά, πεθερά και σόι, δεν θα έκανα την καριέρα που έκανα, σκέψου στις δυσκολίες που πέρασα να είχα να θρέψω και δυο παιδιά».
