Όπως είδαμε πρόσφατα στην On time και στη Ρενέ Σαραντινού μίλησε ο Νίκος Γκέλια ο οποίος και αναφέρθηκε στο θάνατο του ξαδέρφου του .Πιο συγκεκριμένα είπε
«Ήμασταν όλα τα ξαδέλφια στην αυλή του παππού, όπου υπήρχε μια τεράστια σιδερένια πόρτα. Πιανόμασταν όλοι από αυτή την πόρτα και ο μεγαλύτερος ξάδερφος την έσπρωχνε μέχρι το τέλος, σαν να κάνει ένα τρενάκι για λίγα δευτερόλεπτα. Σπρώξε σπρώξε, σπάνε τα καρούλια, πέφτει η πόρτα, που ήταν δυόμιση μέτρα, και αρχίσαμε όλοι να τρέχουμε. Το πιο μικρό ξαδελφάκι δεν είχε τον ίδιο δρασκελισμό με εμάς και τον πλάκωσε η πόρτα. Τότε πήγαινα στο νηπιαγωγείο, ενώ ο μικρός μου ξάδελφος ήταν τεσσάρων χρονών», είπε αρχικά ο Νίκος Γκέλια.
Ο Νίκος Γκέλια συμπλήρωσε: «Τον πλάκωσε η πόρτα. Είδα το κεφάλι του πιεσμένο από τη σιδερένια πόρτα, είχε ανοίξει το κρανίο του. Η αμέσως επόμενη εικόνα που έχω στο μυαλό μου είναι του θείου μου να κρατάει το σώμα του ξαδέλφου μου, του παιδιού του, δηλαδή, που ήταν τελείως πλακουτσωμένο, ήταν μια ευθεία το σώμα του. Είδα τη μητέρα μου δίπλα του, να κρατάει ότι είχε απομείνει από το κεφάλι, το οποίο ήταν κομμάτια κρανίου με ότι είχε απομείνει από το μυαλό. Το κρατούσε στα χέρια της κι έτρεχαν με τον θείο μου».
Ο Νίκος Γκέλια ανέφερε επίσης: «Το κεφάλι είχε κοπεί από το σώμα, δεν υπήρχε, δεν ήταν ολόκληρο. Κρατούσαν κομμάτια στα χέρια τους και οι δύο κι έτρεχαν να πάνε στο νοσοκομείο για να «φτιάξουν» το παιδί. Απίστευτο! Αυτό μου έχει μείνει ως εικόνα, που είναι πάρα πολύ ισχυρό».
