Στο ΟΚ και στο Νίκο Γεωργιάδη μίλησε ο Πέτρος Κωστόπουλος και είπε τα εξής
Λένε ότι είσαι ένας χορτασμένος άντρας σε όλα τα επίπεδα.
Με κάποια έννοια, ναι. Σε επίπεδο ταξιδιών, γυναικών, δουλειάς, λεφτά έβγαλα αλλά δεν έγινα και πολυεκατομμυριούχος. Μου λέει ο άλλος «εσύ έχεις ζήσει εφτά ζωές» και του απαντάω ότι είναι βλάκας. Γιατί η έλλειψη δημιουργείται από κάτι που έζησες και δεν το έχεις πλέον, όχι από αυτό που δεν είδες ποτέ. Δεν είσαι ο Βοσκόπουλος να ζεις με τις Αναμνήσεις. Όταν ήμουν στον Βόλο, δεν μου έλειπε το Παρίσι γιατί δεν είχα πάει ακόμη.
Δεν έχω κανένα παράπονο, παρότι πέρασα άσχημα χρόνια μετά την καταστροφή. Με κατάθλιψη, με χάπια, με ωραία ατυχήματα με μηχανές να συμβαίνουν στο μυαλό μου. Είχα τρία παιδιά όμως, δεν μπορούσα να κάνω κομπλεξικές επιλογές. Έτσι μου είπε μια γιατρίνα, «αν κάνεις καμιά μαλακία, θα την πληρώσουν τα παιδιά σου. Αν “φύγεις” με αυτό τον τρόπο, θα τα πληγώσεις τόσο πολύ που μπορεί να βγουν συμπλεγματικά. Την ίδια στιγμή αντιμετώπιζα μια εχθρότητα και μια αδιανόητη κακόβουλη επίθεση από έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο ή από τον κάθε προβληματικό και πικραμένο και έπρεπε να κάνω και πάλι ζυγοστάθμιση. Ήταν η αρχή των social media και ήθελαν να με στείλουν αδιάβαστο αλλά δεν τα κατάφεραν. Τώρα γελάω γιατί το κάνουν με όλους. Μου φαίνεται ότι τα social media έχουν βγει για να τσακίζουν κόσμο.
Τα υλικά αγαθά ήταν όμως αυτά που σου έλειψαν περισσότερο;
Το έχω ξαναπεί. Τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά φέρνουν την καλύτερη προσομοίωσή της. Άμα είσαι χάλια, πας ένα ταξίδι, η άλλη πάει για ψώνια, ξέρεις ότι μπορείς να φροντίσεις τα παιδιά σου. Δεν είναι θέμα ευτυχίας αλλά καλύτερης ζωής. Κάποιες στιγμές στριμώχτηκα ανυπόφορα. Αυτό που μου λείπει πιο πολύ είναι το φουσκωτό μου, η ελευθερία των διακοπών που σου προσφέρει, γιατί βαριέμαι να κάθομαι στο ίδιο μέρος. Και το δεύτερο είναι το πιο ωραίο πράγμα που μπορεί να έχει ο άνθρωπος, τα ταξίδια, αλλά πλέον δεν μπορώ να ταξιδέψω σαν φοιτητής. Θέλω μια θέση να χωράω άνετα στο αεροπλάνο, ένα αξιοπρεπές ξενοδοχείο.
Η αυτοκρατορία ΙΜΑΚΟ, δημιούργημα του Πέτρου Κωστόπουλου, γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και απογείωσε το ελληνικό lifestyle στα ‘90s και τα ‘00s. Με σλόγκαν την επιτυχία και εικόνες γεμάτες λάμψη, η εταιρεία έγινε το απόλυτο σύμβολο της εποχής που η Ελλάδα πίστευε ότι όλα είναι δυνατά.
Η ΙΜΑΚΟ δεν έβγαζε μόνο περιοδικά. Δημιούργησε ραδιόφωνα, όπως το Nitro Radio και τον Sfera, διοργάνωνε events, εκδόσεις βιβλίων και εταιρικά projects. Ο κόσμος της ήταν γεμάτος πολυτέλεια, φώτα, πάρτι, διασημότητες και επιτυχίες.
Με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, η διαφημιστική αγορά κατέρρευσε. Τα περιοδικά έχασαν έσοδα και αναγνώστες, ενώ το διαδίκτυο άλλαζε ραγδαία το τοπίο. Η ΙΜΑΚΟ, όπως και άλλες μεγάλες εκδοτικές, βρέθηκε ξαφνικά χωρίς ρευστότητα και χωρίς στήριξη από τις τράπεζες.
Το 2012, η εταιρεία κήρυξε πτώχευση. Ήταν το τέλος μιας εποχής – και μιας ολόκληρης κουλτούρας που σημάδεψε την Ελλάδα των ‘00s.
