Στην προτελευταία εκπομπή του The 2Night Show βρέθηκε ο Κωστής Μαραβέγιας, σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη.
Ο γνωστός τραγουδοποιός εξήγησε γιατί επιλέγει συνήθως γυναικεία ονόματα ως τίτλους στα τραγούδια του και αποκάλυψε την τρυφερή ιστορία πίσω από το τελευταίο του τραγούδι, “Ρίτα”, ενώ μίλησε και για τον αδερφό του, Νίκο Μαραβέγια, ο οποίος μάλιστα είναι από τους πιο στενούς του συνεργάτες, αλλά και για τις σπουδές και τη ζωή στην Ιταλία, όπου έμεινε 7 χρόνια.
“Το ρεφρέν του “Ρίτα” το εμπνεύστηκα από τους γονείς μου. Τον πατέρα μου τον λένε Δημήτρη και τη μητέρα μου Ρίτα και κάθε μέρα που ο πατέρας μου θέλει κάτι, τη φωνάζει έτσι, με ένα παράπονο!” δήλωσε χαρακτηριστικά.
Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στην καριέρα του ανέφερε πως την πορεία της ζωής του άλλαξε η συμμετοχή στην οντισιόν που έκανε ο Διονύσης Σαββόπουλος και στην οποία γνώρισε και συνεργάστηκε τελικά με τον Πάνο Μουζουράκη, καθώς τους επέλεξε και τους δυο ο διάσημος συνθέτης, ενώ δεν δίστασε να κάνει την αυτοκριτική του εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους δεν θεωρεί τον εαυτό του έναν κλασσικό και συμβατικό τραγουδιστή.
Σε ερώτηση του παρουσιαστή για το πόσα χρόνια τραγουδάει επαγγελματικά, ο ίδιος απάντησε: “Δεν έχω τραγουδήσει ποτέ επαγγελματικά. Δεν αισθάνομαι ότι τραγουδάω επαγγελματικά, είναι η αγάπη μου. Ζω από αυτό γιατί κυρίως γράφω τα τραγούδια. Διότι, αν δεν έγραφα τα τραγούδια που γράφω για να τα τραγουδήσω και τις μουσικές που γράφω για να χορέψω στα live, δεν νομίζω ότι θα τραγουδούσα. Δεν με θεωρώ έναν κλασσικό συμβατικό τραγουδιστή. Είμαι ένας τραγουδοποιός, ένας άνθρωπος που λέει αυτά που γράφει, που χαίρεται περισσότερο όταν γράφει μουσική και φέρει κάτι καινούργιο, παρά όταν θα ενσαρκώσει στίχο ή μουσική κάποιου άλλου”.
Θέλησε μάλιστα να ξεκαθαρίσει και την άποψη που ενδεχομένως να έχουν κάποιοι για εκείνον, θεωρώντας τον “κουλτουριάρη”, με τον ίδιο να σχολιάζει πως “υπάρχει μια σύγχυση γενικά, και δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, μεταξύ της σοβαροφάνειας με της σοβαρότητας. Δεν μπορώ τα στεγανά και τους αποκλεισμούς ειδών κλπ, είναι σχεδόν ρατσιστικό. Αν θεωρώ εγώ ότι κάνω ύψιστη τέχνη και ο άλλος κάνει υποδεέστερη, πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι είμαστε pop. Ακόμα και το έντεχνο τραγούδι είναι pop”.
Πηγή : Yupiii.gr
