Στον Ανδρέα Θεοδώρου και στο Λοιπόν μίλησε ο Νίκος Γκέλια και είπε
Αισθάνεσαι περήφανος για τις αποφάσεις που έχεις πάρει και τα όσα έχεις καταφέρει μέχρι στιγμής;
Δεν ξέρω αν νιώθω περηφάνια, γιατί όλα αυτά είναι λίγο και θέμα δουλειάς και τύχης. Απλά πάντα θα δίνω τον καλύτερο μου εαυτό σε ό,τι κι αν κάνω. Αν εκτιμηθεί καλώς, αν όχι πάμε παρακάτω. Θέλει γερό στομάχι και τύχη αυτή η δουλειά.
Κλήθηκες ποτέ ν’ ανέβεις στο σανίδι, ενώ βίωνες μια απώλεια;
Ναι, χαρακτηριστικό παράδειγμα στο «Ναυάγιο». Στη σκηνή του θρήνου, που έχω χάσει τη γυναίκα μου, το πρωί είχα κηδέψει τον κολλητό μου φίλο που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή. Ήταν κάτι δύσκολο, όμως οι ηθοποιοί είμαστε διαχειριστές συναισθημάτων του κοινού οπότε δεν έχει να κάνει μ’ εμάς, αλλά με το τι θέλουμε να δώσουμε και να ζήσει το κοινό. Η τηλεόραση με τους χρόνους που γίνεται, λειτουργεί και λίγο σαν κάθαρση σε τέτοιες περιπτώσεις. Κάπως λοιπόν εκείνη την ώρα είχε δυσκολία όλο αλλά ήταν και λίγο λυτρωτικό για μένα.
