Όπως είδαμε πρόσφατα στο ladylike.gr και στη Λία Παπαϊωάννου παραχώρησε συνέντευξη η Νατάσα Εξηνταβελώνη και είπε τα εξής
Είχε κλονιστεί η πίστη σου;
Όχι μωρέ. Αλλά ένιωθα για πολύ καιρό κι όταν ήμουν και στη σχολή, ότι υπήρχε ένα πέπλο γύρω από ανθρώπους και καταστάσεις που έλεγε ότι «καμιά φορά αυτός είναι σκληρός, αλλά ξέρει γιατί το κάνει» κι ότι πρέπει, για να είναι τα πράγματα αληθινά και βαθιά και καλλιτεχνικά, να υπάρχει πολλή μαυρίλα και σκοτάδι. Κι εγώ νιώθω ότι έτσι κι αλλιώς τα έργα έχουν πεδία σκοτεινά, η τέχνη από μόνη της έχει επικινδυνότητα. Εμείς μπορούμε να είμαστε ευγενικοί, ωραίοι και και αγαπημένοι και να λειτουργούν όλα.
Αυτό έχει αλλάξει με το #MeToo ή συμβαίνει επειδή είναι έτσι ο Δημήτρης Καραντζάς;
Δεν μου φαίνεται ο Δημήτρης άνθρωπος που δε θα ήταν ευαισθητοποιημένος και ευγενικός έτσι κι αλλιώς. Βέβαια το #MeToo βοήθησε πολύ τον κλάδο μας και όχι μόνο. Βοήθησε να δυναμώσουν οι φωνές συνολικά, γιατί εμένα δε μου λέει και τόσα πολλά σε μια δουλειά πρωταγωνιστών να σέβεται ένα σύστημα τα ονόματα, αλλά ο υπόλοιπος θίασος να υποφέρει.
Τώρα, επειδή έγινε συλλογικά, μαζικά, τα πράγματα τολμώ να πω ότι άλλαξαν αρκετά. Άνθρωποι της τέχνης μίλησαν για τις προσωπικές τους εμπειρίες και για το τι έχουν υποστεί και εκτίμησα βαθιά ότι κάποιοι άνθρωποι πήραν τεράστιο ρίσκο. Προσωπικά δεν ξεχνώ τις φωνές που ακούστηκαν πρώτες, που έκαναν την πρώτη τομή στο απόστημα. Το θυμάμαι όπως όταν σκέφτεσαι ότι τώρα εδώ γράφεται ιστορία.
Εγώ πάντα είχα τις συγκρούσεις μου. Σίγουρα κάποιοι θα λέγανε «καλά αυτή ναι, δεν θέλω να την έχω στα πόδια μου», αλλά ήξερα ότι κάποιοι άλλοι θα με εκτιμούσαν για τους ίδιους λόγους. Και η αλήθεια είναι πως έτσι κι αλλιώς ευτυχώς κάποιος που δε θα ήθελε συνεργαστεί μαζί μου επειδή διεκδικώ, δεν είναι ούτε δίκη μου επιλογή συνεργάτη. Άρα είμαστε όλοι κερδισμένοι και τελικά πιστεύω ότι ο καθένας βρίσκει τη θέση του και τον χώρο του.
