Όπως είδαμε χθες καλεσμένη στο Πάμε Δανάη βρέθηκε η Ναταλία Τσαλίκη και είπε τα εξής
«Δεν δίνουμε στους νέους τα εφόδια για να έχουν ένα όραμα, μία ελπίδα να ακουμπήσουν κάπου. Όλη την ορμή που έχουν οι νέοι θα έπρεπε η πολιτεία μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα να τους ωθήσει στον αθλητισμό και τις τέχνες. Μέσα από αυτό το περιβάλλον άρχισα σιγά σιγά να ασχολούμαι, να βλέπω τι λάθη κάνω. Όταν απαιτώ από τους άλλους πρέπει να απαιτήσω πρώτα από εμένα».
«Η ζωή δεν είναι εύκολη. Για να κατακτήσεις την ελευθερία θέλει αγώνα. Πρέπει να βρεις τα όριά σου. Αφού κάνεις αυτή τη διαδρομή φτάνεις σε ένα σημείο που λες “θα αναπνεύσω”. Τίποτα δεν σου χαρίζεται. Και ποιος είπε ότι είναι εύκολη η ζωή; Έχεις υποχρέωση να κατακτήσεις τη χαρά και την ελευθερία σου»
Τι την κάνει χαρούμενη; Ποιο είναι το καταφύγιό της; Η ίδια δήλωσε:
«Να είμαι με τον εαυτό μου, να βγαίνω από την μπρίζα. Να ηρεμώ με μουσική ή ένα βιβλίο. Να κάνω μία ωραία συζήτηση με ανθρώπους που αγαπώ, αλλά συζήτηση επί της ουσίας. Αυτά με γειώνουν».«Δεν είμαι όλη μέρα ζεν, προσπαθώ. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Προσπαθείς να πεις «ναι, θα ηρεμήσω», αλλιώς αν αφεθείς θα σε πάρει από κάτω. Με τι κουράγιο θα ανέβεις στη σκηνή να παίξεις και να δώσεις στον κόσμο κάτι να ξεφύγει από όσα βλέπουμε στην τηλεόραση; Μία καλή θεατρική παράσταση, ένα καλό θεατρικό έργο σε αποσπά από αυτά τα πράγματα και σε κάνει να ηρεμείς , να έρχεσαι σε επαφή με το μέσα σου».
