Οι προσβλητικοί στίχοι του Light κατά των ΑΜΕΑ συζητήθηκαν στο Καλύτερα Δε Γίνεται και είπαν τα εξής “Το θέμα δεν είναι μόνο να ζητήσουμε συγγνώμη και να παραδεχτούμε ότι η αναπηρική κοινότητα βιώνει αποκλεισμό. Δεν είμαστε ευάλωτοι από τη φύση μας, είμαστε ευάλωτοι επειδή μας κάνει το σύστημα. Εμένα με κάνει ευάλωτο το ότι υπάρχει πρόγραμμα προσωπικού βοηθού – στην Ελλάδα υπάρχει πολλά χρόνια και καλώς υπάρχει- που αφορά 2000 θέσεις, οι οποίες δεν έχουν καλυφθεί πλήρως. Εγώ χρειάζομαι προσωπική βοήθεια, δεν μπορώ να ξύσω τη μύτη μου, είναι πολύ απλό. Το χρειάζομαι για να είμαι αυτόνομος και για να έχω αξιοπρεπή ζωή. Αποφασίστηκε τεχνοκρατικά ότι το μάξιμουμ ενός προσωπικού βοηθού είναι εννέα ώρες. Μου δίνει εννέα ώρες προσωπικό βοηθό, άρα δεν μπορώ να ζήσω μόνος μου. Μπορεί το κράτος να κάνει αυτήν τη δαπάνη αλλά χωρίς εγώ να μπορώ να ζήσω μόνος μου. Κι αν θέλω να ζήσω μόνος μου και να φύγω από το σπίτι των γονιών μου, θα πρέπει να ζήσω μόνος μου κάπου, να δουλεύω τον κ@λο μου και να πρέπει να πληρώνω μαύρα τους βοηθούς μου, αναγκαστικά. Για να ζήσω πρέπει ή να παρανομήσω ή να μη ζω αξιοπρεπώς. Αυτό να το συζητήσουμε πιο έντονα και όχι αν μαχαιρώνεται η αναπηρική κοινότητα από έναν στίχο ενός τράπερ” ανέφερε μεταξύ άλλων ο Σπύρος Νταντανίδης. Στο τέλος της συζήτησης, η Ναταλία Γερμανού δήλωσε: “Εγώ τελικά φτάνω να πω ότι τον ευχαριστώ τον Light γιατί πήραμε την αφορμή το ατυχές τραγούδι, κομμάτι, δεν το θεωρώ τραγούδι, το ατυχές κομμάτι που ο άνθρωπος δεσμεύτηκε ότι θα αλλάξει όλους τους επίμαχους στίχους. Μας έδωσε την αφορμή να κάνουμε αυτήν την τόσο ουσιαστική κουβέντα” .
