Στο Πάμε μια βόλτα με τη Νίκη Λυμπεράκη βρέθηκε η Μάρω Κοντού και είπε τα εξής
«Το ταξίδι με την τέχνη ξεκίνησε όταν 14 ετών, σε έναν χρόνο περίπου, πήρα 11 πόντους και άρχισα να σκύβω και να ντρέπομαι. Χέρια, πόδια μου φαίνονταν μεγάλα, μακριά και η μαμά μου αποφάσισε να με στείλει σε μια σχολή χορού για να ασκηθώ και να φτιάξω το κορμί μου. Εκεί έγινε η μεγάλη αγάπη με τον χορό. Ήθελα να γίνω χορεύτρια.
Τελείωσα τη σχολή, μου έδωσαν μια υποτροφία για το εξωτερικό και όταν το άκουσε αυτό η μαμά μου, μου είπε “ποιο εξωτερικό; Τελειώνεις το Γυμνάσιο, τελειώνεις τη σχολή και πας να δουλέψεις όπως δουλεύω εγώ και η αδελφή σου”. Και τυχαία πάλι, ευτυχώς, ζητούσε ο Ροντήρης κοπέλες για τον Χορό του εθνικού θεάτρου και πήγα έδωσα και εγώ εξετάσεις. Κράτησαν τις 20 από τις 60, ήμουν και εγώ μέσα.
Η μαμά δεν είχε τόσο μεγάλη αντίρρηση, όσο η γιαγιά μου. Η γιαγιά είπε ότι είμαι ένα πουτ…κι, γύρισε την πλάτη της και πήγε και κλείστηκε στο δωμάτιο της. Αυτό εγώ το έφερνα μαζί μου βέβαια πολλά χρόνια. Δηλαδή να είμαι πολύ σοβαρή, να μην χαμογελάω, να μην χαιρετάω, να είμαι απόλυτη. Για να μην πουν αυτό που είπε η γιαγιά μου» εξομολογήθηκε η Μάρω Κοντού.
