Στους Πρωταγωνιστές μίλησε η Μαρία Σάκκαρη και είπε «είμαι εδώ για να πω την αλήθεια και να πω πραγματικά αυτό που ένιωθα τότε. Είμαι στη Στουτγκάρδη μετά από έναν μήνα, μπαίνω στο γήπεδο και ήταν τότε που με έπιασε για πρώτη φορά κρίση πανικού. «Δεν μπορώ να αναπνεύσω, δεν μπορώ να αναπνεύσω» έλεγα στον προπονητή μου και δεν μπορούσα να εγκαταλείψω το ματς λέγοντας ότι έχω πάθει κρίση πανικού».
Και τόνισε: «Έπρεπε να πω ότι με πονάει κάτι, «με πονάει το στομάχι μου» ή «με πονάει το πόδι μου». Εκείνη τη στιγμή λοιπόν λέω «ζαλίζομαι, με πονάει το στομάχι μου και δεν αισθάνομαι καλά». Το δούλεψα από τότε πάρα πολύ, δηλαδή μπορεί να με έχει πιάσει μόνο μια φορά από τότε. Αυτός ο πανικός, το ότι δεν μπορώ να αναπνεύσω και δεν αισθάνομαι καλά».
Και συνέχισε λέγοντας: «Πάντα σε αγώνα, ναι. Με το που έβγαινα από το γήπεδο, με το που έφευγα από τον αγώνα, ήμουν μια χαρά. Απλά ήθελα να ξεφύγω από αυτό το συναίσθημα, ήθελα να ξεφύγω από το ότι «είμαι μέσα στο γήπεδο και πρέπει να κερδίσω, γιατί είμαι νούμερο 3 και δεν μπορώ να χάσω από 53″. Δηλαδή τότε δεν είχα φιλοσοφήσει ότι είναι εντάξει και το να χάσεις και από το 100 και από το 103. Δεν ήξερα που πατάω και που βρίσκομαι. Είχα γυρίσει στην Αθήνα και έλεγα κάτι ασυναρτησίες στους γονείς μου».
