Στο Χαμογέλα και Πάλι μίλησε η Μαρία Καρυστιανού και είπε
«Μετά την παρουσίαση του κόμματος υπήρχαν άσχημοι σχολιασμοί με σκοπό να μας θίξουν. Τρία χρόνια βέβαια έχουμε συνηθίσει στην δολοφονία χαρακτήρων. Εμείς παρουσιαστήκαμε ως αυτοί που είμαστε, απλοί άνθρωποι. Δεν υπήρχαν σχόλια σχετικά με αυτά που είπαμε…
Αν ήμασταν σε μια πολιτισμένη χώρα και δεν υπήρχε αυτή η ανθρωποφαγία, θα βλέπατε πολύ πιο γρήγορα τα πρόσωπα του κόμματος.
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα υπήρχαν άνθρωποι που θα έπαιζαν το επιχείρημα της εκμετάλλευσης του γονέα προς το παιδί. Πώς μπορεί ένας γονέας να εκμεταλλευτεί το νεκρό παιδί του; Πώς το εκμεταλλεύεσαι αυτό;
Με έχει πεισμώσει περισσότερο και θα το πάω έως το τέλους. Βαρέθηκα να με λυπούνται και να με λένε χαροκαμένη. Το πένθος είναι μια ιδιαίτερη κατάσταση, στην οποία ο κάθε άνθρωπος μπορεί να το διαχειριστεί διαφορετικά. Κανείς όμως δεν μπορεί να το κρίνει αυτό και δεν έχει και το δικαίωμα. Σε μένα το πένθος είναι ότι δεν μπορώ να αφήσω τον θάνατο της κόρης μου να γίνει μάταια, χωρίς να οδηγήσει κάπου θετικά για όλους μας.
Η κόρη μου είμαι σίγουρη ότι θα συμφωνούσε στην απόφαση του να κάνω κόμμα. Είχε κι εκείνη μια αγάπη με το δίκαιο και θα ήταν δίπλα μου.
Αυτό που ήθελα ήταν να είμαι η μαμά της Μάρθης, να την έχω δίπλα μου, να είμαι πάντα δίπλα της. Ήθελα να τη δω να παντρεύεται, να δω εγγόνια, τα ήθελα όλα αυτά…» εξομολογήθηκε η Μαρία Καρυστιανού.
