Στο Mega Stories και στη Δώρα Αναγνωστοπούλου μίλησε ο Λάκης Λαζόπουλος και είπε
«Σταθμός στην καριέρα μου ήταν η “Λισιστράτη” το 1986. Κάνω τη “Λυσιστράτη”, παίζω στο θέατρο της Καβάλας και γίνεται ένας χαλασμός στο τέλος. Δεν ξέρω ακόμη τι αντίκρισμα έχω έξω, δεν έπαιζα τηλεόραση. Από το 1981 μέχρι το 1991 δεν έχω καμία σχέση με την τηλεόραση και είμαι μόνο στο θέατρο. Παίζω λοιπόν στο Αρχαίο θέατρο της Καβάλας και δεν κοιτάω τα εισιτήρια και φεύγω νωρίς να πάω στο θέατρο. Βλέπω μια ουρά εκεί στην Καβάλα και κατάλαβα ότι έχει γίνει ένα ατύχημα. Ήταν ένας τροχονόμος και τον ρωτάω τι έχει γίνει και μου απάντησε ότι “παίζει ο Λαζόπουλος”. Του είπα ότι εγώ είμαι και άνοιξαν την κυκλοφορία, το άλλο ρεύμα, για να μπορέσω να φτάσω στο θέατρο γιατί δεν θα μπορούσα να φτάσω. Εκεί συνειδητοποίησα ξαφνικά ότι κάτι αλλάζει. Αυτή είναι η στιγμή…», είπε ο Λάκης Λαζόπουλος αρχικά συγκινημένος.
«Η αλήθεια είναι ότι συγκινήθηκα για τον εξής λόγο…Στη “Λυσιστράτη” είχε πεθάνει ο πατέρας μου έναν χρόνο πριν. Επειδή έβγαινα σε μεγάλα θέατρα τότε, είχα πάρει ένα χαλικάκι από τον τάφο του πατέρα μου όταν έπαιζα παραστάσεις της “Λυσιστράτης”, για να έχω τη δύναμη να το κάνω. Για μένα, κάποια γεγονότα που δεν τα ομολογώ την ώρα που έρχονται στην επιφάνεια, μου φέρνουν τη συγκίνηση που είχα τότε. Αυτό είναι το κλάμα που έριξα για τον πατέρα μου τότε. Δεν είναι τωρινό. Ο καλλιτέχνης όταν βγαίνει στη σκηνή ό,τι και να έχει γίνει, είναι εκεί», είπε με δάκρυα στα μάτια ο Λάκης Λαζόπουλος.
