Όπως είδαμε πρόσφατα στο περιοδικό Οκ και στο Γρηγόρη Γκουντάρα παραχώρησε συνέντευξη ο Γρηγόρης Γκουντάρας ο οποίος και αναφέρθηκε με συγκινητικά λόγια στους δικούς του τους γονείς του αλλά και στην αποβολή που είχε η γυναίκα του Ναταλία Κακκαβά πριν από τη γέννηση του γιου τους Μάρκου .Πιο συγκεκριμένα είπε
Έχεις άλλους δυο αδελφούς με τους οποίους μεγαλώσατε μαζί.
Ναι, τον Μάκη, τον μεγαλύτερο αδελφό μου, που έχει τρία παιδάκια, και τον μικρό, τον Νεκτάριο. Θυμάμαι ότι μικροί ήμασταν πολύ ανεξάρτητοι μεταξύ μας. Εγώ “κόλλαγα” λίγο περισσότερο με τον μεγάλο, ήταν πιο χεβιμεταλάς, πιο ψαγμένος από εμένα, αλλά μετά κάναμε και οι τρεις τις δικές μας παρέες. Όμως μείναμε νωρίς χωρίς τους γονείς μας και γίναμε ομάδα μετά. Τον Νεκτάριο τον έχουμε εδώ στο μαγαζί μας. σαν τρίτο μας παιδί με τη Ναταλί.
Ξέρεις, έναν χρόνο μετά που γεννήθηκε ο μικρός μας, ο Μάρκος, χάσαμε ένα μωρό. Μόλις είχε μείνει έγκυος η Ναταλί. Θα είχαμε τρία παιδιά. Πανηγύριζε να έχει τρία αγόρια, αλλά εγώ θα ήθελα και ένα κοριτσάκι για να με προσέχει στα γεράματα. Μετά, σκεφτήκαμε να υιοθετήσουμε ένα παιδάκι από την Αφρική. Το κουβεντιάσαμε πάρα πολύ, αλλά τέλος πάντων δεν προέκυψε. Πλέον μεγαλώσαμε και δε μας παίρνει.
Πάντα συγκινείσαι όταν μιλάς για τους γονείς σου, ακόμα και στον αέρα, όπου υποτίθεται ότι έχεις καλύτερο έλεγχο του συναισθήματος.
Δεν έχω τον έλεγχο, δεν μπορώ να το κάνω. Περάσαμε με τη μάνα μου δυόμισι χρόνια πολύ δύσκολα, με πολλά νοσοκομεία, εγχειρήσεις και όλα έχουν γράψει μέσα μου.
Σκέφτεσαι ότι κάτι δεν πρόλαβες να της πεις;
Τα είχαμε πει όλα… Στενοχωριέμαι που δεν έζησε παραπάνω. Ο μπαμπάς «έφυγε» πέντε χρόνια μετά. Είδε εγγόνια από τον αδερφό μου. Τα δικά μου όχι. Ήταν και οι δύο από πάμφτωχες οικογένειες. Ερωτεύτηκαν, κλέφτηκαν στο χωριό και ήρθαν στην Αθήνα χωρίς μία. Άρχισαν αν δουλεύουν για να ζήσουν. Ο μπαμπάς ταξί και η μάνα μου καθάριζε σκάλες. Θυμάμαι ότι σφουγγάριζε και με είχε στο πλατύσκαλο. Δούλευα κι εγώ μεροκάματο. Έκανα το σερβιτοράκι τα Σαββατοκύριακα σε μια ψησταριά εκεί στο Χαλάνδρι, μετά έπλενα αυτοκίνητα σε ένα βενζινάδικο. Δεν μου έλεγε κανένας να δουλέψω. Μάθαμε να δουλεύουμε και δεν μας τρομάζει ποτέ η δουλειά.
Η συγκίνηση του Γρηγόρη Γκουντάρα
Το παραπάνω απόσπασμα της συνέντευξης του Γρηγόρη Γκουντάρα προβλήθηκε στην εκπομπή «Super Κατερίνα», με τον ίδιο να μη μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του.
«Το λέω παντού αυτό. Δηλαδή ακούω να λένε ότι βάζουν χέρι στον παππού και στη γιαγιά και λέω τι λέτε ρε παιδιά; Ανάψτε μια λαμπάδα. Δεν θυμάμαι να μου έχει λείψει τίποτα. Εγώ στο Χαλάνδρι περνούσα υπέροχα. Τώρα δεν ξέρω αν μπορούν τα παιδιά να μεγαλώσουν έτσι. Υπήρχε πιο πολύ ελευθερία και ήσουν ευτυχισμένος. Αυτό! Όλοι οι γονείς προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο για τα παιδιά τους. Μπορεί αυτό που νιώθω ότι το κάνω καλά, να μην το κάνω. Η πορεία και το μέλλον θα δείξει» είπε συγκινημένος ο Γρηγόρης Γκουντάρας.
