Όπως είδαμε χθες στο ” Καλύτερα Δεν Γίνεται ” του Σαββάτου βρέθηκε καλεσμένος ο Κρατερός Κατσούλης ο οποίος και αναφέρθηκε στη τραγωδία στα Τέμπη , στις κινητοποιήσεις στα Τέμπη αλλά και σε όσες θα γίνουν .Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
“Σε σχέση με αυτό που έλεγα όσον αφορά τους ηθοποιούς, τους καλλιτέχνες και τα διπλώματά μας, είναι ότι εμείς οι άνθρωποι που έχουμε σχέση με την Τέχνη λόγω δουλειάς, είμαστε υποχρεωμένοι να καταλαβαίνουμε, να σκεφτόμαστε. Πρέπει να είσαι παρών, να καταλάβεις, να αντιληφθείς, να κατανοήσεις και μετά να βρεις τρόπο να το εκφράσεις. Αυτό αναγκαστικά μας κάνει σκεπτόμενους ανθρώπους ή μας κάνει να έχουμε περισσότερη αντίσταση στην πρόταση να είμαστε σε μία κατάσταση απραξίας και καταστολής. Άρα, για αυτό από καταβολής κόσμου όλα τα σχήματα εξουσίας δεν θέλουν τους καλλιτέχνες, γιατί είμαστε κάτι μυστήριοι τύποι που λέμε, κύριε γιατί;”Remaining Time-0:00FullscreenMute
Και συνέχισε: “Δεν χρειάζεται εμείς να δίνουμε τις απαντήσεις, αλλά να κάνουμε τις ερωτήσεις γιατί όταν δεν δίνεις εσύ τις απαντήσεις, δεν μπορεί ο άλλος να σου πει είσαι φασίστας, κομμουνιστής. Εγώ μια ερώτηση έκανα, είναι έτσι; Ισχύει ότι από το 2020 μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει δουλειά πάνω σε αυτό το θέμα; Περιμένεις την απάντηση. Δεν μπορεί πια να μην μας δίνουν απαντήσεις για κάποια πράγματα. Οφείλουμε να είμαστε ενεργοί και όχι να φοβόμαστε ή να ντρεπόμαστε να ρωτάμε. Γιατί εάν δεν έχω την ευχέρεια του λόγου πρέπει να μας πουν τι πολίτευμα έχουμε”.
“Οφείλουμε να είμαστε στις κινητοποιήσεις. Για να είμαστε μπροστά, δίπλα, μαζί και να προστατεύουμε τα νεότερα παιδιά. Όλα αυτά που ζούμε συνοψίζονται σε ένα μόνο πράγματα, ότι δεν ενδιαφερόμαστε ο ένας για τον άλλον. Στις κινητοποιήσεις δεν υπήρχε τίποτα που να δικαιολογεί την αλόγιστη χρήση δακρυγόνων. Και στην τελική δεν γίνεται κάθε φορά που μιλάει κάποιος να τρώει ξύλο ή να τους πετάνε δακρυγόνα. Που είναι το κανονικό αυτό το πράγμα;”.
Και συμπλήρωσε ότι: “Τώρα είδαμε αυτό που τόσα χρόνια λέγαμε ότι “εντάξει, μια περίπτωση ήταν. Δεν χαρακτηρίζεται μια υπηρεσία”. Αυτή τη φορά είδαμε ότι ένα λάθος ενός ανθρώπου, που θα του αποδοθεί η ευθύνη που του αναλογεί, φτάνει. Ένα λάθος φτάνει. Πάντα υπάρχουν ευθύνες αλλά αυτός που φταίει είναι αυτός που έχει μεγαλύτερη εξουσία. Όταν με μαθαίνεις με έναν τρόπο, θα ακολουθήσω αυτόν τον τρόπο. Γιατί αν με μαθαίνεις ότι μπορώ να κάνω τα πάντα εφόσον είμαι καπάτσος, πανούργος, κάνω αυτές τις μικρές λαμογιές και θα μου δώσει και συγχαρητήρια, αυτή είναι η νοοτροπία που έχουμε καθημερινά και ζούμε. Και μοιραία θα δώσει άσχημα αποτελέσματα και φάνηκε ότι κάποια στιγμή θα γινόταν. Όλοι μας από τύχη ζούμε και αυτό δεν μπορεί να είναι πια κανονικότητα. Θα παραμείνω θυμωμένος! Δεν δεχόμαστε πια αυτή τη χυδαιότητα!”
