Όπως είδαμε τη Παρασκευή στο ” Στούντιο 4 ” βρέθηκε καλεσμένη η ηθοποιός Κοραλία Καράντη η οποία και αναφέρθηκε στη προσωπική και καλλιτεχνική της πορεία . Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
“Στους παππούδες μου χρωστάω πάρα πολλά πράγματα. Με μεγάλωσαν. Ήταν δύσκολα χρόνια να μεγαλώσει ένα παιδί χωρίς βοήθεια. Έλειπε πολύ η μητέρα μου λόγω δουλειάς. Έτσι εγώ ήμουν δίπλα στη γιαγιά μου. Η γιαγιά μου ήταν η μαμά μου. Η μαμά μου έγινε πολύ νέα μαμά και της ήταν πολύ δύσκολο να το διαχειριστεί […] Ο μπαμπάς μου ήταν απών. Έφυγε ο καημένος πήγε στη Νότιο Αφρική να βρει την τύχη του και έκανε εκεί άλλη οικογένεια και έτσι απομακρυνθήκαμε πάρα πολύ και ήταν απών από τη ζωή μου” ανέφερε αρχικά η γνωστή ηθοποιός στο “Στούντιο 4”.Remaining Time-0:00FullscreenMute
Για τα ετεροθαλή αδέρφια της στη Νότιο Αφρική εξομολογήθηκε: “Έχω τον μεγάλο αδερφό μου. Ο μικρός έχει αποχωρήσει. Δεν γίναμε ποτέ οικογένεια λόγω πολλών πραγμάτων. Εδώ δεν έχεις καλές σχέσεις πολλές φορές από τα αδέρφια που έχεις από τους ίδιους γονείς. Είναι δύσκολες οι σχέσεις των ανθρώπων. Είναι περίπλοκες. Είναι να τα πράγματα που κουβαλάνε οι γενιές πάνω στις γενιές. Μια αλυσίδα τραυμάτων που τα μεταφέρουν και έτσι τραυματίζονται οι νεότερες γενιές”.
“Η ζωή μου ήταν μυθιστορηματική ζωή. Δεν ήταν μια ήρεμη ζωή. Ήταν δύσκολη ζωή. Είχε ανεβοκατεβάσματα πολλά” σχολίασε η γνωστή πρωταγωνίστρια.
Για τη μητέρα της, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, εκμυστηρεύτηκε: “Η μαμά μου βασανίστηκε πολύ στη δουλειά της. Επειδή πολλές φορές λένε τι καλή ηθοποιός που ήταν. Η μαμά μου ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα, πολύ καλή ηθοποιός, και δεν το λέω επειδή ήταν η μάνα μου. Το λέω επειδή το λένε και πολλοί άλλοι άνθρωποι. Αγωνίστηκε πάρα πολύ για να πατήσει στα πόδια της στη δουλειά. Έφτασε στα 60 για να μπορεί να κάνει τους καλύτερους ρόλους της καριέρας της. Ήταν πολύ δύσκολο. Είχε κάνει πράγματα, αλλά όχι αυτά που θα της άξιζε να κάνει. Έκανε μια μεγάλη επιτυχία στα 37 της και μετά έμεινε πάρα πολλά χρόνια στο να κάνει λίγο εδώ, λίγο εκεί. Δεν έπαιρνε πίσω τη χαρά που της χρώσταγε να της δώσει το επάγγελμα. Έφτασε στα 60 να της δώσουν βήμα. Έτσι έκανε σπουδαίους ρόλους από τα 60 και μετά. Τα είχαμε συζητήσει αλλά δεν ήταν ένας άνθρωπος που συζητούσε. Έβαζε το κεφάλι και δούλευε. Είχε αυτό το ποντιακό”.
Για την προσωπική τους σχέση παραδέχτηκε: “Τα λέγαμε όλα αλλά είχαμε μια σχέση αυστηρή. Όπως κι εκείνη μεγάλωσε με μια μάνα που δούλευε στη φάμπρικα για να μεγαλώσει τρεις κόρες ορφανές […] Ήταν ένα παιδί μεγαλωμένο χωρίς ιδιαίτερη σχέση με τη μάνα του και αυτό το πέρασε και σε εμένα. Θεωρούσε ότι με έχει βολέψει εκεί στη γιαγιά και ότι είμαι οκ. Ήταν σκληρές εποχές. Τα αισθήματα ήταν βαθιά. Ήταν αληθινά. Οι άνθρωποι ήταν παρόντες. Δεν ήταν σου παίρνω ένα κινητό κι άσε με ήσυχη” ενώ σε άλλο σημείο τόνισε: “Οι παππούδες μου με αγαπούσαν πάρα πολύ. Η μαμά μου ήταν συνέχεια σε μια προσωπική της αναζήτηση και αγωνία γιατί δεν της ήρθαν τα πράγματα εύκολα. Δεν μπορούσε να εκφράσει ακριβώς αυτό που νιώθει αλλά ξέρω ότι με αγαπούσε. Βέβαια με αγαπούσε και ήταν περήφανη για εμένα αλλά δεν μου το έλεγε η άτιμη μου το λένε οι άλλοι ότι το έλεγε”.
“Έκανα μόνο αυτή τη δουλειά στη ζωή μου. 42 χρόνια. Ποτέ καμία άλλη δουλειά. Ξεκίνησα να δουλεύω στα 20 μου. Κάποιες περιόδους θύμωσα και πήρα αποστάσεις από τη δουλειά. Θύμωσα για τον τρόπο μου φέρθηκαν κάποιοι άνθρωποι, για τον τρόπο που παρουσιαζόντουσαν τα πράγματα και είπα ‘Χ, δεν θέλω’. Μετά ξανά βγήκε κάποια ευκαιρία και ξαναμπήκα στη δουλειά. Παρόλο που είναι μια δουλειά που σε γεμίζει πίκρες, ματαιώσεις, απαξίωση πολλές φορές. Αισθάνεσαι αδικημένος. Κρατάω το ότι μπορώ να κάνω ακόμα αυτή τη δουλειά και να παίρνω χαρά έστω και κάποιες φορές. Είναι μαζοχισμός το να είσαι ηθοποιός. Δεν είναι μια δουλειά να κάτσεις να αράξεις” υπογράμμισε για την πορεία της.
Για την αλλαγή του ονόματός της είπε: “Είναι το πατρικό της μαμάς του Βύρωνα Πάλλη. Ήταν Ελευθερία Καράντη. Το όνομα του πατέρα μου ήταν και δύσκολο και επειδή εκείνη την περίοδο είχε μια άρνηση να γίνω ηθοποιός κι εγώ ήμουν και λίγο θυμωμένη είπα δεν πειράζει θα πάρω άλλο όνομα. Δεν ήθελα να τον εκδικηθώ. Ήμουν πικραμένη. Το Κοραλία είναι της γιαγιάς μου. Εκείνες τις εποχές τα μαγείρευαν λίγο τα ονόματα να ταιριάζουν”.
