Όπως είδαμε χθες στο Ενώπιος Ενωπίω με το Νίκο Χατζηνικολάου καλεσμένη βρέθηκε η Ζέτα Μακρυπούλια η οποία και αναφέρθηκε στις κρίσεις πανικού . Πιο συγκεκριμένα είπε
«πάνω από τα πάντα πια έχει περάσει η ψυχική μου υγεία. Είναι πάνω απ’ όλα αυτή τη στιγμή για μένα γιατί χτύπησε ένα πολύ ισχυρό καμπανάκι σε μια περίοδο, προ κορονοϊού ακόμα, που πάλι ήμουν στη δίνη των συνεντεύξεων γιατί ξεκινούσε μια νέα χρονιά και έπρεπε να δώσω κάποιες συνεντεύξεις που είναι απαραίτητο γιατί είναι οι κανόνες της δουλειάς μας. Έπαθα πανικό. Η δεύτερη κρίση πανικού που έχω πάθει στη ζωή μου, την πρώτη μου την έπαθα στα 27 μου πάνω στη σκηνή του θεάτρου παίζοντας. Δεν ήξερα τι είναι αυτό το πράγμα και ξαφνικά άκουσα εδώ μέσα ένα κρακ και άρχισα να τρέμω επάνω στη σκηνή».
«Οπότε η πρώτη φορά που χρειάστηκε να ζητήσω βοήθεια ήταν αυτή. Η δεύτερη φορά που έπαθα κρίση πανικού, που πλέον όμως την αναγνώρισα και δεν με επηρέασε τόσο, ήταν αυτή την περίοδο που περιγράφω με αυτές τις συνεντεύξεις όπου πάλι ήμουν σε μια δίνη να δω τι θα με ρωτήσουν, τι θα πω, πως θα το πω για να μην σχολιαστεί αυτό που θα πω, «όχι, αυτή τη λέξη θα τη βγάλω» και να μπαίνω στη διαδικασία να ζητάω τις συνεντεύξεις για να τις διαβάσω. Να μπαίνω επίσης στη διαδικασία να διαπραγματεύομαι τους τίτλους, γιατί είναι ένα άλλο κεφάλαιο στις συνεντεύξεις ξέχωρο από αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή μεταξύ μας. Οπότε παθαίνω μια ωραιότατη κρίση, αντιλαμβάνομαι ότι όλο αυτό που είχα χτίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή – δηλαδή το τείχος που δεν με ακουμπάει τίποτα – δεν ισχύει και είναι ένα ψέμα και στον ίδιο μου τον εαυτό».
«Αρχίζω και νιώθω ευάλωτη προς όλες τις κατευθύνσεις και δεν ξέρω τι να κάνω. Κάποια στιγμή με θυμάμαι να λέω: «Τέλος, τέλος! Είναι πολλά τα χρόνια, έχω δώσει πάρα πολλές συνεντεύξεις, έχω πει πολλά πράγματα, από ανούσια μέχρι και μη, δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος πια. Δόξα τω Θεώ υπάρχει και νέα γενιά και εγώ ό,τι έπρεπε να κάνω το έχω κάνει». Από τότε είμαι πολύ πιο ήσυχη. Ένα άλλο γερό σοκ που έπαθα είναι όταν αντιλήφθηκα πως η πραγματικότητα, όπως την έχω εγώ στο μυαλό μου, δεν είναι αυτή. Για τα πάντα γύρω από τη ζωή μας. Επίσης, μετά ήρθε η κρίση της εικόνας. Πόσο πολύ θυσιάζουμε κάποια πράγματα και πόσο πολύ καταπιεζόμαστε μόνο και μόνο για να μη χαλάσουμε την εικόνα μας» πρόσθεσε ακόμα η Ζέτα Μακρυπούλια στη νέα τηλεοπτική της συνέντευξη.
«Ξαφνικά άρχισε να μη μου φτάνει όλο αυτό, να θέλω και κάτι άλλο. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι όσα χρόνια μου μένουν, θα είμαι με την ίδια συνθήκη. Επειδή ξέρω ότι είμαι ένας άνθρωπος που τρέμω τις αλλαγές, τώρα το καταλαβαίνω, προσπαθώ να μάθω ότι τα πράγματα δεν μένουν ποτέ για πάντα όπως είναι και αλλάζουν. Την εποχή που θεωρούσα πως ήμουν ευτυχισμένη, ανέμελη, δημιουργική και επιτυχημένη, τώρα την κοιτάζω και βλέπω ότι δεν ήταν μόνο αυτό. Με έπιασε μια ματαίωση και μια αναίρεση των πάντων».
