Όπως είδαμε χθες στην εκπομπή ” Ελένη ” και στη κάμερα της εκπομπής παραχώρησε συνέντευξη η Κατερίνα Λέχου η οποία και αναφέρθηκε στη προσωπική και επαγγελματική της πορεία , στην έλλειψη αυτοπεποίθησης , στο σύζυγο της Μάνο Στρατάκη και στη συγκατοίκηση . Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
“Προσπαθούσα να είμαι η αγαπητή, να είμαι η αγαπημένη της για να με έχει συνέχεια μαζί. Μετά είχαμε έντονο ανταγωνισμό. Τώρα η σχέση μας είναι ένα ποίημα, κατακτήθηκε όμως με κόπο και πόνο. Καλό είναι να τις παιδεύουμε λίγο αυτές τις σχέσεις γιατί επειδή είναι δεδομένες τις εγκαταλείπεις στη μοίρα τους” εκμυστηρεύτηκε αρχικά η Κατερίνα Λέχου για τη σχέση με την αδερφή της και την προσπάθεια που έχει κάνει.
Για την έλλειψη αυτοπεποίθησης που έχει ως κοινό στοιχείο με τις αδερφές της σημείωσε χιουμοριστικά: “Θέμα ανατροφής είναι αυτό. Δυστυχώς τα εύσημα πάνε στους γονείς”.Remaining Time-0:00FullscreenMute
“Όλα μου συμβαίνουν καθυστερημένα στη ζωή μου. Με δυσκόλεψε ο απογαλακτισμός. Και το να κόψω τον ομφάλιο λώρο. Ενηλικιώθηκα στα 35, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες” εξομολογήθηκε και συμπλήρωσε: “Σήμερα πλέον συνειδητά πηγαίνω κόντρα στους φόβους μου. Είναι το μεγαλύτερο στοίχημα στη ζωή που ζω. Αυτό το στοίχημα με τον εαυτό μου”.
Ερωτηθείσα για το age shaming που υπάρχει ευρέως τα τελευταία χρόνια σημείωσε: “Ευτυχώς δεν γνωρίζω τη μάστιγα. Αρκετές μάστιγες γνώρισα στη ζωή μου. Σε κάθε φάση της ζωής μας γίνεται μια μετακίνηση, αλλάζει το πως είμαστε εμείς, αλλάζουν τα θέλω μας, αλλάζουν οι απαιτήσεις της αγοράς. Καλό είναι ένας άνθρωπος να μπορεί να προσαρμόζεται”.
“Έχω ανάγκη από απόλυτη διαύγεια στη σχέση μου. Ούτως ή άλλως πιστεύω πως στο βάθος του χρόνου όλα βγαίνουν πάνω στο τραπέζι. Αν τα κρύβεις κάτω από το χαλί και βγουν μετά από 20 χρόνια, τρέχα γύρευε” σημείωσε για τη σχέση της με τον σύζυγό της, Μάνο Στρατάκη. Για την επιλογή της όλα αυτά τα χρόνια να μη θέλει να συγκατοικήσει παραδέχτηκε: “Είναι ωραίο να το λες και να το μοιράζεσαι. Και το χιούμορ βέβαια. Η συγκατοίκηση είναι ζεστασιά, όπως και το σκυλί μου, που με περιμένει να γυρίσω σπίτι. Για μένα είναι σαν ένας άνθρωπος”.
