Όπως είδαμε χθες καλεσμένος στους Μπαμπά-δες με τον Τάσο Ιορδανίδη βρέθηκε ο Ιβάν Σβιτάιλο και είπε τα εξής
«φυσικά και βίωσα ρατσισμό στον σχολείο. Γιατί δεν είναι συνηθισμένο ένα αγόρι να κάνει μπαλέτο. Επειδή πολύ απλά δεν υπάρχει αρκετά στην παιδεία μας και τον πολιτισμό μας. Γι’ αυτό και δημιουργούνται όλοι αυτοί οι τίτλοι και τα επίθετα. Απλά όποιος ξαφνικά σε δει να στρίβεις δέκα πιρουέτες, θα καταλάβει ότι πρέπει να είσαι πολύ δυνατός και να έχεις φοβερό αυτοέλεγχο και αυτογνωσία για να μπορείς να ανταπεξέλθεις και ταυτόχρονα, μέσα από αυτό, να προσφέρεις συναισθήματα και να σωματοποιήσεις σχέσεις».
«Μου άρεσε πάντα πως ο χορός από μόνος του ήταν μέσα σε μια θεατρική συνθήκη. Δηλαδή το σπίτι του χορού ήταν το θέατρο».
«Όταν ήρθα στην Ελλάδα το ’95 αντιμετώπισα βέβαια και ρατσιστικά σχόλια και ρατσισμό. Θυμάμαι όμως ότι η Θέμιδα Μαρσέλου έκανε ένα αφιέρωμα τότε για την κρατική σχολή χορού, όπου και βρισκόμουν, με είχαν πάρει σε μια εκπομπή στο MEGA και ξαφνικά μέσα σε μια μέρα άλλαξε η συμπεριφορά πολλών στο σχολείων. Όταν υπήρχαν συμμαθητές και παιδιά από μεγαλύτερες τάξεις που με φώναζαν «μπαλαρίνα» και μου προκάλεσε τεράστια εντύπωση πως όλο αυτό άλλαξε ξαφνικά μόνο και μόνο επειδή με έδειξαν στην τηλεόραση και έκαναν αφιέρωμα για μένα» εκμυστηρεύτηκε εν συνεχεία ο Ιβάν Σβιτάιλο στον συνάδελφο του και την κάμερα της εκπομπής της δημόσιας τηλεόρασης.
