Όπως είδαμε φέτος ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης παρουσίασε το ” Γκρανμάδερ ” στο Open και τώρα βρίσκεται σε περιοδεία με τη παράσταση ” Κάποτε στο Βόσπορο ”υποδυόμενος έναν Έλληνα Επιχειρηματία . Ο ίδιος λοιπόν παραχώρησε συνέντευξη στην Έφη Θεοδώρου και στο 7 ΜΕΡΕΣ TV και αναφέρθηκε στους διαφορετικούς ρόλους που του αρέσει να κάνει . Δείτε τι είπε και παρακάτω :
Αυτό το καλοκαίρι πρωταγωνιστείτε σε μια παράσταση, το «Κάποτε στον Βόσπορο», που αφορά μια περίοδο της ελληνικής ιστορίας για την οποία δεν γνωρίζουμε και τόσα πολλά…
Δυστυχώς. Είναι πολύ περίεργο που ένα τόσο σημαντικό και οδυνηρό γεγονός στη σύγχρονη ιστορία των Ελλήνων έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητο. Με την έννοια ότι ούτε η πολιτική ούτε η πνευματική ηγεσία του τόπου κάνει αναφορά –δεν ξέρω για ποιο λόγο– σε ένα γεγονός που αντίστοιχό του έχει υπάρξει μόνο η «Νύχτα των Κρυστάλλων» στη χιτλερική Γερμανία, που είναι και παγκοσμίως γνωστή. Πρόκειται για ένα μαζικό πογκρόμ με στόχο μια ομάδα ανθρώπων διαφορετικής καταγωγής και θρησκεύματος, καθοδηγούμενο από το ίδιο το κράτος το οποίο δεν προστατεύει τους πολίτες του – είναι κάτι αδιανόητο. Αυτό που υπέστησαν οι Έλληνες της Πόλης τον Σεπτέμβριο του ’55 ήταν μια μαζική δίωξη.
Τι μαθαίνουμε βλέποντας το έργο αυτό;
Η παράσταση δεν περιορίζεται σε αυτή την περίοδο, αλλά έχει ως φόντο τη ζωή των Ρωμιών της Πόλης, μια κοινότητα που αριθμούσε 150.000 άτομα, από πριν τον πόλεμο, μέχρι τα γεγονότα του ’55, που αποτέλεσαν την αρχή του τέλους για αυτούς τους ανθρώπους οδηγώντας στον τελικό τους ξεριζωμό, ο οποίος έγινε μέσα στην επόμενη δεκαετία. Ήταν η δίωξη ενός πληθυσμού ο οποίος ανθούσε οικονομικά και πολιτιστικά και αναγκάστηκε να εκπατριστεί.
Υποδύεστε τον Φραγκίσκο Μελαχρινό, ιδιοκτήτη νυχτερινού κέντρου.
Κλασικός ιδιοκτήτης, κλασικός Έλληνας, ένας άνθρωπος ο οποίος προτίθεται χωρίς καμία επιφύλαξη να χρησιμοποιήσει όλους τους τρόπους για να έχει η επιχείρησή του κέρδος. Οπότε, φαινομενικά δεν τον αφορούν οι διαφορές μεταξύ των λαών, ούτε τα προβλήματα του τόπου του. Αυτό που τον νοιάζει είναι να έχει ένα κέντρο για να διασκεδάζει όλος ο κόσμος. Παρουσιάζει ενδιαφέρον ως χαρακτήρας.
Δηλαδή στο κέντρο του διασκεδάζουν και Ρωμιοί και Τούρκοι;
Ναι, δεν υπήρχε τέτοιος διαχωρισμός, ξέρετε. Η Κωνσταντινούπολη είχε έναν κοσμοπολιτισμό. Με φόντο αυτό το μαγαζί, εκτυλίσσεται η ιστορία μας. Ο Μελαχρινός έχει έναν ανιψιό (Ρένος Ρώτας), ο οποίος είναι δημοσιογράφος, τον αφορά το μέλλον της ελληνικής κοινότητας και υπάρχει σχεδόν σύγκρουση μεταξύ τους. Είναι δυο διαφορετικές απόψεις αντιμετώπισης της καθημερινής ζωής.
