Έχουν περάσει 14 χρόνια από την τραγική είδηση του θανάτου του Νίκου Σεργιανόπουλου, του ηθοποιού που βρέθηκε σφαγμένος μέσα στο διαμέρισμά του εκείνο το ζεστό καλοκαίρι του 2008. Ένα έγκλημα που συγκλόνισε τόσο την επαγγελματική κοινότητα των ηθοποιών αλλά και την όλη την κοινωνία.Τον ηθοποιό είχε βρει νεκρό η οικιακή βοηθός του και δράστης ήταν νεαρός Γεωργιανός ο οποίος εκτίει ποινή φυλάκισης για τα αποτρόπαιο έγκλημα. Με την ευκαιρία δείτε τι αποκάλυψε για τον Νίκο Σεργιανόπουλο η Ρούλα Κορομηλά.
Τον πιο δύσκολο «ρόλο» που ήταν συνυφασμένος με τις επιλογές και την ίδια τη ζωή τού Νίκου Σεργιανόπουλου επιχείρησαν να περιγράψουν οι τότε μάρτυρες.
Με προσοχή και σεβασμό στη μνήμη του άγγιξαν πτυχές από την προσωπικότητα του θύματος αναγκαζόμενοι, πολλές φορές, να… τραβήξουν την «κουρτίνα» αυστηρά ιδιωτικών στιγμών του, μιλώντας ακόμη και για τις αυτοκαταστροφικές του τάσεις.
«Η ζωή του δεν είχε χρώματα. Είχε μόνο δύο πράγματα: σεξ και κοκαΐνη. Ο Νίκος δεν υπήρξε ευτυχής ποτέ. Δεν ήταν ευχαριστημένος με τον εαυτό του. Δεν του άρεσε η ζωή του και ήταν αναγκασμένος να έχει τέτοιες σχέσεις», είχε καταθέσει ο καθηγητής Θεάτρου Κωνσταντίνος Σφυρικίδης, παραθέτοντας όλα τα «δεν» πάνω στα οποία είχε χτίσει τη ζωή του ο παλιός και αγαπημένος φίλος του Νίκος Σεργιανόπουλος.
Και ήταν ο ίδιος άνθρωπος που έκανε ένα βήμα παραπέρα στην κατάθεσή του, προχωρώντας και σε πιο προσωπικά μονοπάτια των επιλογών του ηθοποιού,
«Εσωστρεφής και φοβισμένος»
«Ήπιο, εσωστρεφή και φοβισμένο» είχε χαρακτηρίσει ο μάρτυρας τον Νίκο Σεργιανόπουλο. «Δεν το ήθελε που είχε αυτήν την ιδιαιτερότητα στην προσωπική του ζωή. Μία φορά μου είχε πει: “Γιατί με έκανε ο Θεός έτσι και έχω ανάγκη να έρχομαι σε επαφή με τέτοιους ανθρώπους;”. Μου έλεγε ότι του άρεσαν οι άσχημοι άνδρες με “τερατικά” χαρακτηριστικά, που δεν γυρίζει κανείς να τους ρίξει δεύτερη ματιά. Με τα χρόνια προσπάθησε τη φύση του να την αλλάξει και να γίνει σύμβολο του σεξ, ενώ μικρό τον φώναζαν Νικολέττα», πρόσθεσε ο μάρτυρας γνωρίζοντας καλά πως όσα μετέφερε στο δικαστήριο δεν θα έμεναν στους τοίχους της δικαστικής αίθουσας.
Πηγή Athensmagazine.gr
