ΣτοYou tube ανέβηκε η συνέντευξη της Αγγελικής Ηλιάδη στο podcast της Ελίνας Παπιλα που αναφέρθηκε στη δολοφονία του Μπαμπη Λαζαρίδη . Πιο συγκεκριμένα είπε
Και φτάνουμε στη στιγμή που φεύγει από τη ζωή με αυτόν τον τρόπο. Πώς αισθάνθηκες» ρώτησε την Αγγελική Ηλιάδη η Ελίνα Παπίλα.
Με τη σειρά της η τραγουδίστρια εξομολογήθηκε: «Καταρχάς έζησα. Έζησα. Έζησα με τη βοήθεια του Θεού. Μία σφαίρα με βρήκε εδώ στο στόμα, η άλλη στο πόδι. Έζησα. Και για να σου το πω πολύ απλά και να τα ακούσει και ο κόσμος, γιατί καλό είναι να μιλάμε για πράγματα που έχουμε βιώσει, ο Θεός είναι μεγάλος και είναι πάντα δίπλα μας. Εκείνη την ώρα που πέφτανε οι σφαίρες, εμένα με έπιασε κάποιος από το χέρι. Με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο, ενώ το πόδι μου ήταν κομμάτια. Περπάτησα μέχρι πάνω, μπήκα μέσα και όταν μπήκα μέσα κατέρρευσα.
Αυτό ακριβώς που σου λέω, να έρθω τώρα να σε πιάσω από εδώ και να σε βάλω μέσα χωρίς να βλέπω κάτι. Ο Θεός λοιπόν με έσωσε εκείνο το βράδυ. Μετά βέβαια ήμουν σε σοκ, όπως καταλαβαίνεις, μετά από αυτό που είχε συμβεί.
Δεν σκεφτόμουν τίποτε άλλο από το πόσο σκληρά και ξαφνικά και βίαια έφυγε από τη ζωή αυτός ο άνθρωπος. Εμένα αυτό με είχε σοκάρει τότε περισσότερο από όλα. Δηλαδή συνεχώς σκεφτόμουν πώς μπορεί να ένιωσε. Και αυτή η σκέψη με βασάνιζε χρόνια.
Τότε λοιπόν, δεν θα το ξεχάσω, με παίρνει τηλέφωνο η Πέγκυ Ζήνα, η αγαπημένη μου, που της χρωστώ πάρα πολλά. Μπορεί να μην μιλάμε τα τελευταία χρόνια, αλλά πάντα θα το λέω, το πόσο για τα λόγια της εκείνο τον καιρό, αλλά και για το πόσο με βοήθησε, γιατί με έστειλε στον πνευματικό της, στον Γέροντα Νεκτάριο. Ο οποίος και αυτός και οι μοναχοί εκεί στο μοναστήρι στην Ναύπακτο με πήραν στην αγκαλιά τους και με σώσανε στην κυριολεξία, με έβγαλαν από το σκοτάδι.
Μπορώ να σου πω ότι επί μήνες μιλούσα μέρα νύχτα με αυτούς τους ανθρώπους. Πήγαινα συνέχεια στο μοναστήρι. Ήταν οικογένειά μου πια. Εγώ θεωρώ ότι εάν δεν με είχε φέρει σε επαφή η Πέγκυ τότε, δεν ξέρω πώς θα ήμουν ψυχολογικά. Και πίστεψέ με, επειδή πιστεύω βαθιά, το πρώτο πράγμα που ζήτησα ήταν: Θεέ μου, βοήθησέ με. Εξήγησέ μου λίγο τι συμβαίνει, τι έχει γίνει. Ήθελα τη βοήθεια του Θεού. Δεν ήθελα ούτε ψυχολόγο, ούτε τίποτα.
Πάντα πίστευα. Απόλυτα. Και με βοήθησε ο Θεός. Μ’ έχει βοηθήσει πάρα πολλές φορές στη ζωή μου. Ξέρω ότι είναι δίπλα μου. Ξέρει ότι είμαι καλός άνθρωπος. Εννοείται κάνω λάθη. Αλλά προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη κάθε μέρα. Και απέναντι στα παιδιά μου. Με όλα τα λάθη, με όλα τα νεύρα, με οτιδήποτε. Γιατί δεν είναι και εύκολο να μεγαλώνεις και δύο παιδιά μόνη σου. Προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη σαν άνθρωπος».
