Στο περιοδικό Grace και στην Έλενα Κρητικού μίλησε η Ολυμπία Κρασαγάκη και είπε
«Ο καρκίνος ήρθα να με ανησυχήσει στον ύπνο μου. Ένιωσα έναν έντονο πόνο και ακριβώς εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι δεν ήταν αθώος. Την επόμενη μέρα ξεκίνησα τις εξετάσεις μέχρι να μου πει η γιατρό μου ότι, ναι, είναι ένας επιθετικός καρκίνος και πρέπει να αφαιρεθεί γρήγορα.
Η διάγνωση έγινε τον Φεβρουάριο του 2022. Δεν άλλαξε τη ζωή μου αλλά τον τρόπο που σκέφτομαι την ίδια τη ζωή. Μου έμαθε να είμαι ευγνώμων για κάθε μικρή στιγμή. Μετά την ασθένεια, κατάφερα να αγαπήσω τον εαυτό μου, να τον προσέξω, να τον προστατεύσω και να τον συγχωρήσω. Σε αυτό με βοήθησαν πολύ η αισιοδοξία και η αγάπη των δικών μου ανθρώπων.
Δεν είναι εύκολο να βλέπεις τον άνθρωπό σου να υποφέρει και να μη μπορείς να τον βοηθήσεις στον πόνο του αλλά μπορείς να του δώσεις αγάπη. Η συμβίωση με τον καρκίνο έχει πολύ πόνο, σκοτάδι αλλά και συναισθήματα αγάπης και ευγνωμοσύνης. Η εικόνα μιας γυναίκας είναι σημαντική για την ψυχολογία της. Έχεις να αντιμετωπίσεις τον φόβο, τον πόνο και την εικόνα σου, κι αυτή δεν είναι ευχάριστη, σου υπενθυμίζει κάθε πρωί την αρρώστια που σε συνοδεύει.
Πολλοί θα πουν: τρίχες είναι, θα μεγαλώσουν, σιγά τώρα. Δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου χωρίς μαλλιά, χωρίς φρύδια, βλεφαρίδες και όταν έχεις την εικόνα του θανάτου. Ακούγεται σκληρό αλλά, ναι, εκείνη τη στιγμή που κοιτάζεσαι, οι «τρίχες» είναι σημαντικές. Δεν ήθελα να με παρηγορούν με αυτά», εξομολογήθηκε στη συνέχεια η Ολυμπία Κρασαγάκη.
