Όπως είδαμε πρόσφατα στο περιοδικό Λοιπόν παραχώρησε συνέντευξη ο Γιώργος Αλκαίος και είπε τα εξής
«Τον πρώτο καιρό μπορεί από τον ενθουσιασμό μου που δεν με ήξερε κανείς, και ξαφνικά άκουγαν το «τι, τι, τι», στον δρόμο και στο ταξί, να φούσκωνα λίγο. Δεν γίνεται να μη φουσκώσεις, αλλά ψωνισμένος δεν υπήρξα ποτέ. Μανιακό θαυμαστή είχα, μέχρι και σκουπίδια μου έπαιρναν για να έχουν κάτι δικό μου. Μου το είχε πει η γειτόνισσα», ανέφερε ο Γιώργος Αλκαίος.Remaining Time-0:00FullscreenMute
Σε άλλο σημείο της συνέντευξής του είπε πως «ψυχανάλυση ξεκίνησα από την εφηβεία μου. Τις πρώτες μου συνεδρίες τις έκανα πριν από τα 18. Όχι ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα που δε μπορούσα να αντιμετωπίσω αλλά έπρεπε να συνειδητοποιήσω τι γίνεται. Γιατί δε μπορούσα να καταλάβω τις αντιθέσεις της ζωής. Έχω μέσα μου βαθιά την αίσθηση του αυτονόητου οπότε οτιδήποτε παράλογο, μού φαίνεται δέκα φορές πιο παράλογο».
Επίσης, εξομολογήθηκε: «Δεν έχω άγχος με το χρόνο και γι’ αυτό δεν κάνω ούτε επεμβάσεις, ούτε μπότοξ, ούτε θέλησα να βάλω μαλλιά. Είμαι σαν τον Μπρους Γουίλις που τη δεκαετία του ’90 έδειξε θάρρος ή θράσος και είπε ότι ‘αφού μου φεύγουν τα μαλλιά, θα ξυρίσω το κεφάλι’».
