Στο Buongiorno βρέθηκε χθες καλεσμένος ο Γιάννης Μπέζος και είπε
“Είμαι στο θέατρο γύρω στα 45 χρόνια, δεν τα μετράω όμως” δήλωσε αρχικά ενώ στη συνέχεια έκανε ένα καλό σχόλιο για τους θεατρόφιλους της χώρας. “Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνω ότι υπάρχει μία τάση των ανθρώπων να προτιμάει έργα ρεπερτορίου που είναι πιο απαιτητικά, που παλαιότερα δεν τα επισκεπτόταν τόσο πολύ. Σπάνια θα επισκεφτεί θεατές θέατρο για να δει μία σαχλαμάρα […] Αν δείτε το ρεπερτόριο τώρα θα θέατρα της πιάτσας παίζουν Ίψεν και Μίλερ, Μπρεχ, αδιανόητα πράγματα. Θέλω να πω ότι το κοινό έχει γίνει πιο απαιτητικό” τόνισε.
Ο ίδιος εξήγησε στη συνέχεια: “Έχει μπει μία άλλη ηλικία μέσα στα πράγματα, άνθρωποι που όταν ξεκινούσαμε εμείς ήταν αγέννητοι, 35αρηδες, 40αρηδες που κάνουν τη διαφορά και πρέπει να το πιστώσουμε αυτό . Έχουν άλλα κριτήρια και άλλες απαιτήσεις”.
Ο Γιάννης Μπέζος έφερε ως παράδειγμα την περίπτωση του Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη: “Το βλέπω κυρίως στην περιφέρεια, όταν πάει μία τραγωδία και μάλιστα ένα διαφορετικό έργο… Το καλοκαίρι πήγε περιοδεία ο φίλος μου ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης με τον “Ηρακλή Μαινόμενο”. Ένα έργο μαύρο του Ευριπίδη. Πήγε και έκανε θρίαμβο γιατί υπάρχει εξήγηση. Έκανε θρίαμβο γιατί πέρα από την παράσταση -που είναι πολύ καλή- θα πάει κάποιος στην επαρχεία, θα πάρει κάποιος το παιδί του και θα το πάει σε μία παράσταση που δεν θα δει εύκολα. Δεν θα πάει το παιδί του να δει μία ξεπατικωτούρα της τηλεοπτικής μας εικόνας αλλά κάτι διαφορετικό“.
