Στο Καλύτερα Δε Γίνεται βρέθηκε χθες ο Γιάννης Μπέζος και είπε Ο δημοφιλής πρωταγωνιστής αναφερόμενος για τον χώρο της υποκριτικής σημείωσε πως “Γενικά στην τέχνη και στο θέατρο δεν υπάρχει φύλο. Αν κάποιοι έχουν την ικανότητα να εκθέσουν αυτό που κρύβουν ή έχουν σαν προσωπικότητα θα ανταμειφθούν… Οι περισσότεροι άνδρες λένε μονίμως ότι αγαπούν τους ανθρώπους,Η τον κόσμο κλπ. Ωραίο είναι αυτό αλλά να μη μας χαρακτηρίζει, να το έχουμε στην καθημερινότητά μας καλύτερα, στη συμπεριφορά μας”.
“Δεν έχω επαγγελματικό απωθημένο. Τα έχω παίξει όλα εκτός από την αρχαία τραγωδία αλλά δεν μπορώ να πω ότι ήταν η καρδιά μου προς τα εκεί. Υπάρχουν κάποιοι ρόλοι που μου αρέσουν πάρα πολύ. Είναι ένα βαθιά ποιητικό και πολύ δύσκολο μέρος η αρχαία τραγωδία. Αλλά είμαι ευγνώμων, τα έχω χορτάσει όλα. Το να καταπιάνεσαι μονίμως με ένα είδος ρόλου δεν έχει ενδιαφέρον και ούτε ο κόσμος ενδιαφέρεται για αυτά. Έχει αλλάξει ο κόσμος που παρακολουθεί τις παραστάσεις. Δεν είναι το ίδιο κοινό με πριν 30 χρόνια. Έχουν μπει νέοι άνθρωποι στο παιχνίδι, οι οποίοι έχουν άλλες απαιτήσεις και δεν ρέπουν προς τη σαχλαμάρα και το εύκολο”.
Όσον αφορά την κωμωδία του σήμερα ο Γιάννης Μπέζος δήλωσε πως “Δεν υπάρχει στην τηλεόραση εύκολα. Ελάχιστα ξεμύτισαν κάποια. Αυτό συμβαίνει διότι η κωμωδία θέλει τόλμη, να μη φοβούνται οι συγγραφείς, οι παραγωγοί, οι σταθμοί. Η κωμωδία πρέπει να ενοχλήσει. Να ενοχλήσει με έναν τρόπο, να ταράξει τα νερά. Δεν έχει σημασία τόσο τι λέμε αλλά τι εννοούμε και να κάνουμε καλά τη δουλειά μας. Με ενοχλεί πιο πολύ η κακή χρήση της γλώσσας παρά οι υπερβολές”.
Στη συνέχεια, ο Γιάννης Μπέζος σημείωσε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας δεν δίνει τα κατάλληλα εφόδια στα παιδιά, τονίζοντας ότι “Ασχολούμαι πολύ με τα εκπαιδευτικά τα δικά μας, των δραματικών σχολών και δεν μπορούν να κάνουν ούτε ανάγνωση τα παιδιά. Έχουν βγάλει το λύκειο δε, ορισμένοι και κάποια πανεπιστήμια. Ούτε να διαβάσουν ένα κείμενο δεν μπορούν. Δηλαδή πρέπει να κάνεις γραμματική και συντακτικό από την αρχή. Τι άλλο να σας πω; Αυτό έχει να κάνει με το ότι υπάρχει ένα σύστημα το οποίο υποδύεται ότι εκπαιδεύει και κάποιοι που υποδύονται ότι εκπαιδεύονται. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις μεγάλες αλλά υπάρχει ένας κόσμος που βγαίνει ο οποίος δεν γνωρίζει ή γνωρίζει εξειδικευμένα πράγματα αλλά δεν ξέρει να επικοινωνήσει. Η σχέση μας με την ιστορία και με την νεοελληνική λογοτεχνία είναι ανύπαρκτη και αυτό θα το βρούμε μπροστά μας για να μην σας πω ότι ήδη το βρίσκουμε”.
