Στο Χαμογέλα και Πάλι βρέθηκε ο Γιάννης Μπέζος και είπε τα εξής
«Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς το έργο από τον άνθρωπο πάντα στον τομέα των καλλιτεχνών αλλά συμβαίνει πολλές φορές. Έχουμε δει παραδείγματα ανθρώπων που δεν ήταν και τα καλύτερα παιδιά στον βίο τους αλλά δεν μπορείς να διαγράψεις το έργο τους. Το ίδιο συμβαίνει και στην πολιτική και παντού, γιατί οι καλλιτέχνες κρίνονται από το έργο τους. αν πάει κανείς στο παρελθόν βλέπουμε ανθρώπους που δεν ήταν και οι καλύτεροι και δεν μας απασχολεί αυτό.
Αυτό που μας απασχολεί είναι αυτό που ενδεχομένως μας έκρυψαν και όχι αυτό που μας έδειξαν. Είναι λίγο σύνθετο και περίεργο. Βέβαια όταν κανείς είναι έντιμος και το έργο του έχει ανταπόκριση, είναι ευλογία. Δεν το έχω βιώσει προσωπικά αυτό. Ξεκίνησα την δουλειά μου από πάρα πολύ χαμηλά, όσο χαμηλά υπάρχει και δεν είχα καμία επαφή με τον χώρο. Ξεκίνησα κάνοντας τα μικρότερα βήματα και μπορούσα να διακρίνω ποιους θα θαυμάζω, ποιοι θα είναι για μένα σημεία αναφοράς και ποιοι ενδεχομένως θα είναι συνομιλητές μου στο μέλλον. Δεν ξεγελιόμουν και δεν ενθουσιαζόμουν εύκολα», είπε αρχικά ο Γιάννης Μπέζος.
Και συνέχισε αναφορικά με την πορεία του: «Δεν είχα την πολυτέλεια στα πρώτα μου βήματα να πω όχι σε δουλειές αλλά δεν είχα και κακές προτάσεις. Αρνήθηκα 1-2 δουλειές για οικονομικούς λόγους. Θεώρησα «αστείο» το να δουλέψω με αυτές τις αποδοχές. Νομίζω ότι είναι ο καλύτερος δρόμος. Όταν η δουλειά σου δίνει κάτι παραπάνω, σου ζητάει και κάτι παραπάνω.
Όταν είσαι πολύ νέος δεν μπορείς να τα δώσεις αυτά. δεν είναι μόνο θέμα ταλέντου και χαρίσματος, που βεβαίως πρέπει να υπάρχει το χάρισμα, είναι θέμα εμπειρίας και τριβής και είναι και θέμα προσωπικής ωρίμανσης γιατί η δουλειά μας είναι μόνο θέμα προσωπικής ωρίμανσης και τίποτε άλλο. Θέλει χρόνο, προπόνηση για να γίνει, να καταθέσεις πράγματα. Αν θες να αφήσεις το στίγμα σου, θέλει πολλή προσπάθεια, και θέλει αργά αργά βήματα για να το χτίσεις και να μην πέσεις απότομα».
