Όπως είδαμε χθες στο Πάμε Δανάη μίλησε η Εβελίνα Παπούλια και αναφέρθηκε στη κόρη της αλλά και στο πρόβλημα υγείας της που παραλίγο να της στοιχίσει τη ζωή .Πιο συγκεκριμένα είπε
«Ήθελα πολύ να κάνω παιδιά, το ήξερα από πολύ μικρή. Υπήρχε μια δυσκολία που αυτή το έφερε πιο σύντομα, έπρεπε να το κάνω νωρίς. Είχα μια σοβαρότατη εσωτερική αιμορραγία που πήγα να πεθάνω και μου είπε ο γυναικολόγος αν τυχόν θες παιδί πρέπει να κάνεις σύντομα, να είσαι μικρή», αποκάλυψε η γνωστή ηθοποιός.
Αναφερόμενη στο ρόλο της ως μαμά, είπε: «Τώρα πια δεν είμαι μαμά. Ως μαμά ήμουν πολύ μεθοδική, ήμουν τετράγωνη στον τρόπο που μεγάλωνα την Αφροδίτη, ήταν και δύσκολο γιατί ήμουν και μόνη μου.
Τώρα είμαστε πιο πολύ φίλες. Είναι σημαντικό ένα παιδί να ενηλικιώνονται όσο το δυνατόν συντομότερο και να παίρνει τη ζωή στα χέρια του. Και γι’ αυτό την Αφροδίτη τη θαυμάζω πάρα πολύ. Κάνει τα πάντα για την επιβίωσή της, δε μου έχει ζητήσει τίποτα από την ημέρα που ξεκίνησε να εργάζεται. Τη θαυμάζω πάρα πολύ. Την άφηνα να κάνει ό,τι ήθελε. Ήρεμα, όμως απλά δεν ήξερε ότι ξέρω».
Αυτή την περίοδο, η Εβελίνα Παπούλια κάνει και ραδιόφωνο και παίζει και στο θεάτρο.
«Είμαι πολύ καλά, πολύ δραστήρια περίοδος, 7 μέρες την εβδομάδα δουλεύω. Τρελαίνομαι για το ραδιόφωνο, μου αρέσει πάρα πολύ, μου αρέσει που συνεργάζομαι με τον Διονύση (Καστόρα), είναι ένας άνθρωπος που μου ταιριάζει πάρα πολύ, επαγγελματίας, έχουμε το ίδιο χιούμορ, δεν παρεξηγούμαστε. Νιώθω πολύ ο εαυτός μου, δεν πολυφιλτράρω τι θα πω. Περνάμε πολύ καλά».
Για την παράσταση «Εγώ, εγώ… κι εγώ», που κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή (15.12.2023) στο Θέατρο Αλάμπρα σε σκηνοθεσία Σοφίας Σπυράτου, η Εβελίνα Παπούλια είπε: «Η Σοφία είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος, ντόμπρος, ευγενής, την έχω αγαπήσει πολύ. Η κυρίαρχη προσωπικότητα είναι ο Μισέλ που τον παίζει ο Φάνης Μουρατίδης. Είναι εξαιρετική κωμωδία και δεν είναι κωμωδία πρώτου επιπέδου, έχει κάτι να σου πει. Χαίρομαι που έχω μπει σε μια διαδικασία να είμαστε τέτοια ομάδα. Έχει στηθεί ένα πολύ όμορφο πράγμα».
«Βγαίνει πολύ σπάνια το εγώ μου τώρα πια και δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό. Έχεις περισσότερες φιλοδοξίες, θάρρος, θράσος, θέλω, όταν έχεις ένα μεγαλύτερο εγώ. Όσο μειώνεται, αυτά πηγαίνουν για ύπνο λίγο, αλλά δεν ήμουν ο άνθρωπος του εγώ. Είμαι της αμερικανικής σχολής go with the flow.
Από αυτά που μου ήρθαν διάλεξα τα καλύτερα και εκεί πήγα. Το κομμάτι επιλογής και ελευθερίας πάει με αυτά που σου έρχονται. Εγώ δεν είμαι ένας άνθρωπος που θα κυνηγήσω κάτι. Κάνω τη δουλειά μου, πάω σπίτι. Η επιτυχία ήρθε πολύ νωρίς και λίγο τρόμαξα με όλο αυτό, με μάζεψε. Είμαι πιο πολύ του εμείς, να κάνουμε κάτι παρεΐστικα και όλοι να ανθίσουμε μέσα σε αυτό. Δε με ενδιαφέρει καθόλου η αυτοπροβολή, βαριέμαι να είμαι μόνη μου (…)
Δε με ενδιαφέρει καθόλου η κοινωνικοποίηση, με ενδιαφέρει το επικοινωνιακό και να υπάρχει μια ανθρώπινη σχέση. Δε μένω στα άσχημα, δεν τα βρήκα σκούρα, βρήκα αυτά που μου ήρθαν, αυτά μου ανήκαν. Ακόμα και να κυνηγήσω κάτι, να πω ότι θέλω να το κάνω, δε μου έρθει έτσι όπως το έχω φανταστεί. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κυνηγήσεις τίποτα, είσαι παρούσα, ενεργή από εκεί και πέρα αυτός που θέλει να σε σκεφτεί, θα σε σκεφτεί γιατί θέλει να συνεργαστεί μαζί σου».
