Όπως είδαμε πρόσφατα στο Shape συνέντευξη παραχώρησε η Έλλη Τρίγγου η οποία και μίλησε για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις και τη βία στο χώρο του θεάματος . Δείτε και παρακάτω τι είπε :
“Με τις συγκυρίες και τις καταστάσεις που έχουν αναδειχτεί γίνεται αντιληπτό ότι υπάρχουν όρια που ήρθε η ώρα να ξεκαθαριστούν. Όρια συμπεριφοράς, όρια στην προσωπική, την επαγγελματική, την κοινωνική ζωή. Πρέπει να θεσπιστούν νόμοι που θα προστατεύουν αντί να αποκαρδιώνουν και να εγκαταλείπουν. Αυτά τα όρια θα μας βοηθήσουν να ζούμε καλύτερα και να επιτρέπουμε ο καθένας στον εαυτό του και στους άλλους να ανθίζουν. Τώρα, που επιτέλους όλα αυτά γίνονται κατανοητά και σεβαστά, είναι η ώρα να ανοικοδομήσουμε έναν καλύτερο κόσμο”. Ο θύτης είναι και ο ίδιος θύμα του εαυτού του. Κάπου εκεί τελειώνει η κατανόηση. Οι άνθρωποι που “ζουν στο σκοτάδι” δεν τολμούν να αντικρίσουν την αλήθεια τους από φόβο και αυτός ο φόβος μεταφράζεται σε βία, κακοποίηση, πρόκληση κάθε είδους βλάβης στους άλλους. Αποδέκτης όλων αυτών, το θύμα. Που έμαθε πως δεν αξίζει, πως δεν έχει άλλη επιλογή, πως είναι ανήμπορο, πως η ανοχή στη βία είναι μέρος της διαδικασίας. Έμαθε να φοβάται. Και αυτή η βία είναι τόσο απάνθρωπη που προκαλεί ακινησία, παράλυση. Σε κανέναν άνθρωπο δεν αξίζει τέτοια συμπεριφορά. Κανείς ποτέ στον κόσμο δεν πρέπει να βιώσει ξανά τέτοιον πόνο. Οι ένοχοι πρέπει να τιμωρηθούν και να δημιουργηθεί επιτέλους σε όλους τους τομείς της ζωής μας ένα ασφαλές περιβάλλον ισότητας και δικαιοσύνης, που να προστατεύει κάθε άνθρωπο και τα δικαιώματά του”. “Δε με εκπλήσσει που μέσα σε αυτή τη συγκυρία της πανδημίας βγήκε στην επιφάνεια ένα τεράστιο θέμα κακοποίησης, με διάφορες μορφές, από άνθρωπο προς άνθρωπο. Αντίθετα, νιώθω ότι είναι απόλυτα συντονισμένο το γεγονός αυτό με την όλη κατάσταση, γιατί με έναν τρόπο γίνεται ένα γενικότερο “ξεσκαρτάρισμα”. Τα πράγματα επαναπροσδιορίζονται και επανατοποθετούνται. Οπότε, πόσο πιο γόνιμο έδαφος και κατάλληλη στιγμή για να αλλάξουν τα κακώς κείμενα. Άλλωστε, αυτή η πανδημία μας υπενθύμισε την ανθρωπιά, την ενσυναίσθηση και την αλληλεγγύη. Και όλα αυτά δεν περιορίζονται σε έναν τομέα της ζωής, αλλά “απλώνονται” παντού”.
