Όπως είδαμε πρόσφατα η Ελεονώρα Μελέτη απάντησε σε ένα Q&A στο instagram και έκανε μια προσωπική εξομολόγηση όσον αφορά τον σύζυγο της Θοδωρή Μαροσούλη και πιο συγκεκριμένα απάντησε πως συνειδητοποίησε πως είναι ο ένας .Πιο συγκεκριμένα είπε τα εξής
«Η Γαρυφαλλιά στο πρόσφατο q and a με ρώτησε: “πώς καταλαβαίνεις ότι έχεις βρει το άλλο σου μισό;”
Νομίζω όσο ψάχνουμε μισά, δεν θα γίνεται δουλίτσα. Το σημαντικό είναι να βρίσκονται τα ολόκληρα.
Το πιο καλό συστατικό για μια σχέση, είναι να είσαι έτοιμος γι αυτή. Να είσαι σε επαφή με τον εαυτό σου πρώτα, γνωρίζοντας τι θέλεις, τι δεν θέλεις, τι αναζητάς από τη σχέση κ τη συνάντηση με τον άλλον. Ο άλλος από μόνος του δεν μπορεί να κάνει το «θαύμα».
Θα πειράξω λίγο το ερώτημα της Γαρυφαλλιάς: “πώς θα καταλάβω ότι αξίζει να επενδύσω σε έναν άνθρωπο;”
Ο άνθρωπος λοιπόν που θα αξίζει τη προσοχή σου είναι εκείνος που θα παρέχει ΡΟΗ στα πράγματα. Εκείνος που θα σου δίνει την αίσθηση της συναισθηματικής ασφαλείας και της αποδοχής δίχως όρους, θα δηλώνει «παρών» με κάθε τρόπο και θα ξέρεις πως είναι εκεί ακόμα κ όταν λείπει. Θα σου δίνει την εντύπωση ότι κάνει και λέει αυτό ακριβώς που χρειάζεται να γίνει κ να ειπωθεί, θα δημιουργεί ένα κλίμα ηρεμίας κ εμπιστοσύνης.
Αυτά είναι θετικά σημάδια για την αρχή μιας σχέσης. Ξέρετε κάτι, ο πατερούλης μου κάποτε μου είχε πει: “μην σπαταλάς λεπτό για κάποιον που δεν ξέρεις πως σε κάνει να νιώθεις. Μην προσπαθήσεις να δικαιολογήσεις ποτέ ένα ημίμετρο. Ούτε “του έτυχε κάτι” και δεν έστειλε, ούτε έχει τραύματα από τη παιδική του ηλικία, και “θέλει να μείνει λίγο μόνος” ούτε “έχει πολλή δουλειά” και δεν πρόλαβε να σε δει.
Ο άντρας που γουστάρει είναι εκεί και το δείχνει. Από εκεί κι έπειτα, θέλει δουλειά. Καθημερινή αμοιβαία, αμφίδρομη δουλειά. Θέλει να παίρνεις κάθε μέρα που ξεκινά, ξανά και ξανά την απόφαση πως αξίζει να είσαι με αυτόν τον άνθρωπο. Από επιλογή.
Καμία σχέση δεν είναι τέλεια. Η πιο τέλεια σχέση όμως είναι αυτή που αποφασίζεται στο ξεκίνημα κάθε νέας ημέρας. Δεν υπάρχει σχέση για πάντα. Υπάρχει σχέση που εξελίσσεται, διαμορφώνεται, και φτάνει το μέλλον, κάθε φορά περισσότερο μέσα από το παρόν. Δεν μπορεί να υπάρχει σχέση με άλλον, αν δεν υπάρχει πρωτίστως σχέση με τον εαυτό μας.
*η φωτογραφία είναι μόλις χθεσινή».
