Όπως είδαμε χθες στο Χαμογέλα και πάλι και στη Μαρία Κοκολάκη μίλησε η Ελένη Βιτάλη και είπε τα εξής «Είναι πολύ ευχάριστο να τραγουδούν άνθρωποι όλων των ηλικιών τα τραγούδια μου, σημαίνει ότι είναι διαχρονικά. Δεν με αφορούν τα τραγούδια που ο στίχος τους είναι σπαραξικάρδια ερωτικά, εγώ έλεγα αντάρτικα. Είχα ρωτήσει έναν μουσικό για να πάω σε μία καλή εταιρεία. Δεν ήξερα αν θέλω να γίνω τραγουδίστρια ή αν θα συνέχιζα το σχολείο. Όταν με ρώτησε στα 15 μου ένας μουσικός για να με κόψει ποια τραγουδίστρια θαυμάζω, απάντησα την Μαρινέλλα. Ακούω σήμερα να γράφονται καλά τραγούδια, όμως η εποχή είναι διαφορετική. Θα ακούσω και τραπ μουσική. Αλλά δεν μπορώ να νιώσω το ίδιο όπως με τα λαϊκά τραγούδια»
«Θα ήθελα να μου δώσει ο Θεός λίγα χρόνια ακόμη, αλλά όποιο είναι το θέλημά Του. Δεν φοβάμαι τον θάνατο, ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν η απώλεια του πατέρα μου. Ένιωσα ότι ορφάνεψα, όταν έφυγε η μητέρα μου. Τα παλιά χρόνια, όταν δεν είχαμε χρήματα, η μητέρα μου που ήταν καλύτερη τραγουδίστρια από έμενα, έψαχνε αν υπάρχει σκάλα για να καθαρίσει. Η μητέρα μου δεν φοβόταν τη ζωή και καμαρώνω για εκείνη».
Για το γεγονός ότι πολλές φορές παρεξηγούνται τα λεγόμενά της, η Ελένη Βιτάλη ανέφερε: «Επειδή είμαι αυθόρμητη, τα λεγόμενά μου έχουν παρεξηγηθεί πολλές φορές στην τηλεόραση, γι΄αυτό προσέχω. Στα τηλεοπτικά πάνελ δουλειά τους είναι να βρουν κάτι από αυτά που λέω για να τους ενοχλήσει, αλλιώς πώς θα βγάλουν μεροκάματο; Κάποια στιγμή σε ένα πάνελ που σχολίαζαν τα λεγόμενά μου, είδα μία ξανθιά κοπέλα να πετάγεται και να με κρίνει, γέλασα πολύ. Όλες αυτές οι κοπέλες είναι περισσότερο μορφωμένες από εμένα, εγώ το γυμνάσιο έβγαλα, όμως μαζί τους δεν μπορώ να μιλήσω σοβαρά. Αναρωτιέμαι βλέποντας κάποιες κοπέλες σε πάνελ γιατί πήγαν σχολείο, για να κάνουν τις γλάστρες;».
Κλείνοντας, η Ελένη Βιτάλη είπε: «Δεν είμαι γραφική αλλά με την παραποίηση που γίνεται, για να βγάλουν θέμα, με παρουσιάζουν γραφική. Έρχονται για συνέντευξη για να παρουσιάσω τη δουλειά μου, και με ρωτάνε πόσο υποφέρω που χώρισα με τον άντρα μου. Ξέρω πως πολλές φορές αυτά που θέλω να ακουστούν σε μια συνέντευξη, δεν θα ακουστούν. Ίσως τώρα να είναι η τελευταία φορά που δίνω συνέντευξη».
