Όπως είδαμε πρόσφατα και με αφορμή την υποψηφιότητα της στο Δήμο Αθηναίων η Ελένη Παπαδοπούλου παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα Espresso και στη Βίβιαν Μπενέκου και αναφέρθηκε στο Gay Pride αλλά και στο πλήθος οίκων ανοχής στη πόλη .Πιο συγκεκριμένα είπε
Τι λέτε για τα gay pride, τις γειτονιές του φτηνού έρωτα, τις σκοτεινές και άγνωστες γωνιές της πόλης;
Θίγετε δύο διαφορετικά θέματα. Το ένα θέμα είναι οι παρελάσεις περηφάνιας, το άλλο θέμα οι γειτονιές με οίκους ανοχής. Όσον αφορά το πρώτο θέμα, προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου η προσωπική ζωή κάθε ανθρώπου. Είναι δικαίωμα του να ζει όπως νομίζει. Ωστόσο η παρέλαση είναι μία δημόσια εκδήλωση, η οποία λαμβάνει χώρα στο κέντρο της πόλης. Και για τον λόγο αυτόν οφείλει να είναι ευπρεπής. Και δεν είναι. Βλέπουμε κάθε χρόνο χυδαίες εικόνες, προκλητικές, εικόνες που προσβάλλουν ανθρώπους που μπορεί και οι ίδιοι να είναι γκέι, εικόνες με ανήλικα παιδιά με σεξουαλικό πρόσημο. Αυτό δεν μπορεί να είναι αποδεκτό. Και αυτό δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη κοινότητα, αλλά οποιαδήποτε κοινότητα, ομάδα, άτομο που κάνει κάτι αντίστοιχο.
Δεν με απασχολεί τι κάνει κάποιος ερωτικά. Με απασχολεί όμως εάν οι δημόσιες εμφανίσεις του/της είναι ευπρεπείς. Δεν μπορεί να παράγεται και να αναπαράγεται μια χυδαιότητα και μια προκλητικότητα στην πόλη από τον οποιονδήποτε. Πρέπει να ανακτήσουμε την ευπρέπεια της πόλης σε πολλά επίπεδα. Δεν καταλαβαίνω για ποιο πράγμα ακριβώς είναι αυτή η κοινότητα περήφανη. Γιατί να είσαι περήφανος για την ερωτική σου ζωή και να παρελάσεις κιόλας γι’ αυτό; Μου είναι ακατανόητο. Θα ήταν πιο εύκολο και ακίνδυνο να αναμασήσω τα επιχειρήματα της πολιτικής ορθότητας αλλά, επειδή η εν λόγω θεωρεία απέχει πολύ από την πραγματικότητα και τη λογική, προτιμώ να είμαι ειλικρινής.
Για τους οίκους ανοχής, απ’ ότι μας έχουν πει, οι περισσότεροι δεν έχουν άδεια. Γιατί, βέβαια, ο δήμος σε συνεργασία με την Αστυνομία δεν τους κλείνει ενώ δεν έχουν άδεια, δεν γνωρίζουμε… Σαφώς υποβαθμίζουν γειτονιές. Η Φυλής, παραδείγματος χάριν, είναι ένας πολύ ωραίος δρόμος, φαρδύς, με ωραία σπίτια, μονοκατοικίες του ’50 και νεοκλασικά. Έχει τη ρετσινιά και δεν πλησιάζει άνθρωπος. Δυστυχώς.
