Στο Λοιπόν και στον Ανδρέα Θεοδώρου μίλησε η Ελένη Φιλίππα και είπε
Ο χρόνος που περνά μαλακώνει τις απώλειες;
Δεν ξέρω αν τις μαλακώνει. Του άντρα μου ήταν σοκαριστική απώλεια και πάντα την κουβαλάω μέσα μου. Εντάξει βέβαια δεν έχεις τον πόνο του πρώτου καιρού, που είναι σαν να σου σκίζονται τα σωθικά.
Το κεφάλαιο συντροφικότητα έχει κλείσει για εσάς;
Όχι δεν έχει κλείσει, αλλά ούτε έχει ανοίξει. Ποτέ δεν κλείστηκα στον εαυτό μου και νομίζω ότι όσο πιο καλά έχεις περάσει με έναν άνθρωπο και αυτός έχει φύγει σχετικά νέος, αισθάνεσαι όταν περάσουν τα τρία πρώτα χρόνια σαν να σου λέει και εκείνος «συνέχισε». Βέβαια πάντα έχεις την σύγκριση και αυτό είναι σωτήριο γιατί σε προφυλάσσει από κακοτοπιές. Όταν έχεις ζήσει την αγάπη και τη συντροφικότητα ξέρεις τι είναι αυτό και επομένως μετά δεν κάνεις εκπτώσεις.
Αισθανθήκατε ποτέ ότι έχετε έναν φύλακα – άγγελο;
Ναι, κάποιες φορές περισσότερο και δεν ξέρω αν είναι αυταπάτη. Μετά τον θάνατο του συζύγου μου αισθάνομαι πως εκείνος είναι ο φύλακας – άγγελός μου.
