Στο κανάλι των Rainbow Mermaids βρέθηκε καλεσμένη η Έλενα Χαραλαμπούδη και αναφέρθηκε στις απορρίψεις στις auditions . Πιο συγκεκριμένα είπε Σε ερώτηση που δέχτηκε για το αν έχει ακούσει άτι κακό σε κάποια audition, η Έλενα Χαραλαμπούδη απάντησε: “Βέβαια. Μου έχουν πει άπειρες φορές ότι δεν μπορώ να παίξω στην Επίδαυρο γιατί είμαι πολύ ψηλή και θα ξεχωρίζω από τις υπόλοιπες στον χορό. ‘Τις θέλουμε πιο ομοιόμορφε; Δεν είσαι στην ομοιομορφία. Ξεχωρίζεις πολύ’ μου έχουν πει. Αρχικά, μου έλεγαν ότι κάτι έφταιγε στην εμφάνισή μου και μετά άκουγα διάφορα, γενικά”.Στο ίδιο πλαίσιο συμπλήρωσε πως “Νομίζω ότι δεν είχα βρει κι εγώ το κέντρο μου, στην πραγματικότητα. Δεν είχα βρει τι θέλω να κάνω. Δεν ήξεραν που να με κατατάξουν. Αν δεις στα χρόνια, είναι ωραίο να βλέπεις ηθοποιούς που είναι κάτι συγκεκριμένο και μετά να τους βλέπεις να εξελίσσονται. Νομίζω ότι τα τελευταία χρόνια μάς έχουν μάθει οι Δραματικές Σχολές και οι καινούριοι ηθοποιοί να βγαίνουν έξω και να είναι όλοι της ομαδικότητας. Είναι καλό αλλά χάνουμε ένα κομμάτι της δικής μας προσωπικότητας, του τι είμαστε εμείς, του τι φέρουμε. Γιατί πας και βλέπεις στο θέατρο πολλές ‘Μήδειες’, την έχεις δει 100 φορές. Είναι αυτό που φέρει ο ηθοποιός. Τα τραύματα, τις εμπειρίες, αυτό που κουβαλάει”.
“Φοβάμαι πολύ τον σχολικό εκφοβισμό. Έχω αντιμετωπίσει bullying στην κόρη μου. Προσπάθησα να το αντιμετωπίσω με τη μεγαλύτερη διακριτικότητα και να μην τρομάξω, να μην αγχωθώ και να μη μεταφέρω αυτό το άγχος στο παιδί. Να είμαι απόλυτα ψύχραιμη. Το κατάφερα σε έναν βαθμό”.
Επίσης, η Έλενα Χαραλαμπούδη υπογράμμισε ότι “Νιώθεις εκείνη τη στιγμή ότι δεν ήσουν δίπλα στο παιδί σου, ότι δεν ήσουν εκεί να το προστατέψεις. Δεν γίνεται να είσαι πάντα εκεί να το προστατεύεις. Πρέπει να του μάθεις να προστατεύεται απέναντι σε αυτές τις συμπεριφορές, όχι να τις αποφεύγει. Η λύση για παράδειγμα δεν είναι να αλλάξει τάξη το παιδί ή να αλλάξει φροντιστήριο αγγλικών η σχολικό ή σχολείο ή γειτονιά. Βέβαια τα έχουμε δει αλλά πιστεύω ότι μακροπρόθεσμα, αν αύριο-μεθαύριο βρεθείς σε έναν επαγγελματικό χώρο που θα υποστείς bullying, δεν μπορείς να αλλάζεις συνέχεια δουλειά. Πρέπει να το επικοινωνήσεις”.
“Νομίζω ότι αυτό πρέπει να μάθουμε οι γονείς και να το επικοινωνούμε και με τον γονιό που έχει τον bully. Νομίζω το πιο δύσκολο, που πολλές φορές δεν το λέμε, είναι να έχεις γεννήσει και δημιουργήσει έναν bully. Νομίζω όλοι λέμε για τους γονείς και ‘Τι να κάνετε αν τα παιδιά σας υποστούν bullying, αν υποστούν σχολικό ή οποιονδήποτε εκφοβισμό στη ζωή τους’ και δεν μιλάμε για το τι να κάνεις αν το παιδί σου αποδεχτεί ότι απειλεί κάποιο άλλο παιδάκι. Είδα πρόσφατα που έχουν συμβεί κάτι τέρατα με εφήβους και σκέφτηκα πώς αισθάνεται το κορίτσι που το πλακώσανε αλλά και ο γονιός του παιδιού που το έκανε αυτό” είπε καταληκτικά.
