Στο Καλύτερα Δε Γίνεται μίλησε χθες η Δώρα Χρυσικού και είπε
«Η πρώτη μάχη ήταν η μοναξιά και το φευγιό από την Ελλάδα σε πολύ μικρή ηλικία, στα 8 στη Γαλλία και στα 12 στη Γερμανία. Είχα τρέλα με τον χορό, ήμουν σαν αφιονισμένη. Δεν ήταν καθόλου εύκολη η απόφαση των γονιών μου. Σκέφτηκαν ότι ίσως μου κόβουν τα φτερά», είπε αρχικά η Δώρα Χρυσικού.
«Υπήρχαν φοβερές ιστορίες στη Φλώρινα. Τη ρώτησε ένας κλειδαράς: “αυτό το κοριτσάκι το βιάζουν όντως και το πετάνε στο ποτάμι;” Του είπε: “αυτό το κοριτσάκι τυγχάνει να είναι η εγγονή μου”. Αφορίστηκα με τιμή και καμάρι. Ερέθιζα τα χρηστά ήθη των πιστών, ότι εκπορνεύεται ένα 14χρονο κορίτσι», είπε στη συνέχεια για την εποχή που συμμετείχε στην ταινία “Το μετέωρο βήμα του πελαργού” σε σκηνοθεσία του Θόδωρου Αγγελόπουλου.
«Το αφήγημα ότι πήρα τρία παιδιά πρόσφυγες για να τα κακοποιήσω σεξουαλικά ήταν κάτι που με διέλυσε ψυχολογικά. Ήταν η πρώτη φορά που φοβήθηκα, γιατί σκέφτηκα ότι ενδεχομένως η πράξη αυτή να ήταν ριψοκίνδυνη. Δεν μπορούσα ποτέ να συλλάβω το μέγεθος της αρρώστιας του μυαλού κάποιων ανθρώπων. Δεχόμουν ανώνυμα τηλεφωνήματα και απειλές. Εκεί φοβήθηκα και για μένα αλλά και γιατί είχα την ευθύνη τριών παιδιών», εξομολογήθηκε ακόμη η Δώρα Χρυσικού.
«Και με την παράσταση για τη Μάγδα Φύσσα περιμένω ότι ενδεχομένως θα μου την “πέσουν”. Έχω περάσει όμως και έναν καρκίνο. Δεν έχω αποτάξει τον φόβο αλλά βγήκα πιο ατσαλωμένη»
