Στο Madame Figaro Μίλησε ο Δημήτρης Φιλιππίδης και είπε
“Έχω υποφέρει από διάφορες μορφές εξουσίας, αλλά η χειρότερη ήταν στο σχολείο από τον λυκειάρχη. Ταλαιπωρήθηκα πάρα πολύ. Εγώ, παρότι ήμουν ζωηρός, δεν έκανα βλακείες ή προσβλητικά πράγματα, δεν έχω πειράξει πότε συμμαθητή μου. Ποτέ. Ίσα ίσα ήμουν αυτός που υπερασπιζόταν τα παιδιά που τα πείραζαν. Ήμουν και δυνατό αγόρι και δημοφιλές και πάντα ύψωνα ανάστημα τόσο για τους συμμαθητές μου όσο και για τον εαυτό μου. Και αυτό δεν άρεσε. Πρόκειται για ένα πολύ σκληρό ιδιωτικό σχολείο και αυτό είναι από τα πράγματα που δε θα συγχωρήσω εύκολα. Οι γονείς μου δε με πίστευαν όταν τους έλεγα ότι θέλω να φύγω από εκεί μέσα, το έριξαν στην εφηβεία. Ήταν ένα σχολείο που δε με ήθελε, αλλά δε με έδιωχνε” είπε.
Τον βοήθησε τότε το όνομά του ή λειτούργησε αντίθετα; Ο ίδιος απάντησε πάνω σε αυτό: “Στην πραγματικότητα, ποτέ δε με βοήθησε το όνομά μου. Ο όποιος ενθουσιασμός στις κοινωνικές μου συναναστροφές, από το σχολείο και τις παρέες μέχρι τη δουλειά, τύπου “Ααα, γνωρίσαμε τον γιο του Φιλιππίδη”, διαρκεί γύρω στα 2 λεπτά, μετά είμαι ο Δημήτρης. Και μόνο έτσι θέλω να αντιμετωπίζω τους ανθρώπους και την πραγματικότητα. Το άλλο εξαϋλώνεται σε δευτερόλεπτα. Πάντα αυτό που αποζητώ είναι να έχω ίση αντιμετώπιση, όχι ευνοϊκή. Και δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν σε σχέση με αυτό. Δε με βοήθησε και δε με βοηθάει το όνομά μου, γιατί από πολύ μικρός ήθελα και θέλω να έρχομαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα“.
